قضا ، قدر ، اراده ، مشيّت ، كتاب ، اجل و اذن ، هر كه جز اين را معتقد باشد بر خداى عزّ و جلّ دروغ بسته است » . « 1 »
عدالت
1 - برقى از صفوان نقل كرده است ، مىگويد : به امام كاظم عليه السلام عرض كردم : آيا در بين مردم اين توانمندى وجود دارد كه بدان وسيله معرفت را به يكديگر عطا كنند ؟ فرمود : « نه ، بلكه معرفت لطفى است از طرف خدا » گفتم : آيا انان را بهخاطر داشتن معرفت پاداشى است ؛ در صورتى كه امكان عطاى معرفت در بين آنها نباشد به مانند ركوع و سجودى كه مأمورند و انجام مىدهند و پاداش دارند ؟
فرمود : « نه ، بلكه معرفت لطفى است از جانب خدا و كمكى است به اجر و پاداش » . « 2 »
2 - صدوق از عبدالعظيم حسنى به نقل از امام هادى ، از پدرش از قول جدش امام رضا عليهم السلام آورده است ، فرمود : روزى ابوحنيفه از نزد امام صادق عليه السلام درآمد و با موسى بن جعفر عليهما السلام روبرو شد ، پرسيد : اى پسر ! معصيت از كيست ؟
فرمود : از سه صورت بيرون نيست : يا از خداى عزّ و جلّ است درحالى كه از او نيست زيرا كه از خداى كريم زيبنده نيست كه بندهاش را بهخاطر كارى كه نكرده است عذاب كند . يا هم از خدا و هم از بنده است درحالى كه چنين نيست زيرا كه براى شريك نيرومند سزاوار نيست به
هامش
( 1 ) - كافى : 1 / 149 ؛ خصال : ص 359 .
( 2 ) - المحاسن : ص 281 .