مناجات نمود درحالى كه خدا را به مكان نمىشود توصيف كرد ؟
امام عليه السلام فرمود : « خداى تبارك و تعالى را به مكان نمىشود توصيف كرد و زمان نيز بر او نمىگذرد ، ولى اراده فرمود : تا فرشتگان و ساكنان آسمانها بهوسيلهء او شرافت يابند و با ديدن او آنها را گرامى بدارد و برخى از شگفتىهاى عظمت خود را به او ( پيامبر ) بنماياند ؛ آنچه را كه پس از هبوط ( آدم ) خبرش به آن حضرت رسيده بود . نه آن طورى كه اهل تشبيه مىگويند خداى تعالى منزّه و بالاتر از آن است كه مشركان مىپندارند » . « 1 »
2 - همو از يعقوب بن جعفر جعفرى به نقل از امام كاظم عليه السلام آورده است ، فرمود : « خداى متعال همچنان بدون زمان و مكان بوده است و هماكنون چنان است كه بود ، با وجود اين هيچجا خالى از او نيست و جايى مشغول به او نمىباشد و او در جايى حلول نمىكند « هيچگاه سه نفر با هم نجوا نمىكنند مگر او چهارمين آنهاست و هيچگاه پنج نفر با هم نجوا نمىكنند مگر او ششمين آنهاست و نه تعداد كمتر و نه بيشتر از آن مگر اينكه همراه آنهاست هر جا كه باشند » . « 2 » بين خدا و خلق حجابى جز خلق او نيست . « 3 » بدون حجاب خود را مستور و محجوب گردانيده و بىپوشش خود را پوشيده ساخته است ، هيچ معبودى جز او كه بزرگ و
هامش
( 1 ) - توحيد : ص 175 ؛ علل الشّرايع : 1 / 126 . در كتاب اخير بهجاى عمايشركون « عمّا يصفون » آمده است .
( 2 ) - داخل گيومه اقتباس از آيه مباركه مجادله / 7 است - م .
( 3 ) - چه نيكو سروده است لسان الغيب حافظ : ميان عاشق و معشوق هيچ حايل نيست / تو خودحجاب خودى حافظ از ميان برخيز ! - م .