برادرش موسى الكاظم بن جعفر عليهما السلام پرسيده است . « 1 »
نجاشى مىنويسد : ابوالحسن علىّ بن جعفر بن محمّد بن على بن حسين عليهم السلام ساكن عريض از نواحى مدينه بود ، ازاينرو فرزندانش به آنجا منسوبند ، وى كتابى در حلال و حرام دارد ، يك بار بهصورت باب به باب و يك بار غير منظم نقل مىكند . « 2 »
4 - اسحاق بن جعفر ملقّب به مؤتمن همسرِ بىبى نفيسه دختر حسن بن زيد بن حسن سبط عليه السلام صاحب روضهء مشهور در قاهره ، معروف به ست نفيسه ، با همسرش به مصر سفر كرد و در فسطاط اقامت گزيد .
شيخ مفيد مىگويد : اسحاق بن جعفر از اهل فضل ، صلاح ، ورع و اجتهاد بود ، مردم از وى حديث و آثارى نقل كردهاند و ابن كاسب چنان بود كه هرگاه حديثى از او نقل مىكرد ، مىگفت : پارهء تن رضىّ اسحاق بن جعفر عليه السلام برايم نقل كرد .
اسحاق همواره به امامت برادرش موسى بن جعفر عليهما السلام معتقد بود .
( مؤلّف متن جناب آقاى عطاردى ) مىگويد : من كتابى فارسى در حالات وى و همسرش سيّده نفيسه و فرزندانش تأليف كردهام كه در سال 1404 در هند به چاپ رسيده است .
5 - محمّد بن جعفر عليه السلام از جمله پارسايان و عابدان ساكن مكه بود و در آنجا احاديث را نقل مىكرد . و در روزگار امين و مأمون و ظهور فتنه بين آنها ، وى در مكه خروج كرد و مدّعى خلافت شد و او را اميرالمؤمنين گفتند سپس مأمون سپاهى به سركردگى جلودى فرستاد ، همين كه سپاه
هامش
( 1 ) - الفهرست : ص 113 .
( 2 ) - رجال نجاشى : ص 190 .