به همراه او باشند در صورتى كه آنها را شايسته ديد و دوست داشت كه به همراه او باشند و اگر نخواست و نپسنديد و مايل بود آنان را از وصيّت بيرون كند اختيار با اوست و با وجود آنها امرى براى ايشان نيست .
من دربارهء موقوفات ، اموال ، كنيزان و غلامانى كه دارم به او وصيّت كردم و سرپرستى كودكانم كه بجا گذاردم و فرزندانم را به ابراهيم ، عباس ، قاسم ، اسماعيل ، احمد و امّاحمد مىنمايم ولى سرپرستى همسرانم مخصوص على عليه السلام است نه آنها .
يك سوم موقوفهء پدرم و يك سوم مال من در اختيار اوست به هر راهى كه خواهد هزينه كند و مانند صاحب مال تصرّف نمايد ؛ اگر بخواهد بفروشد يا ببخشد ، يا به كسى واگذار نمايد و يا صدقه دهد ! بر كسانى كه من نام بردم و يا بر ديگران كه نام نبردم اختيار با اوست و او در اجراى وصيّت من خودِ من است دربارهء مال ، خانواده و فرزندانم و اگر صلاح ببيند كه برادرانش را كه من در نوشتهام نام بردم ، به كارى بگمارد و اگر نخواهد و نپسندد حق دارد آنها را ( از كارها ) بيرون كند هيچ سرزنش و اعتراضى بر او نيست و كلامش غيرمردود است . اگر ديد كه جز آنچه من از آنها توقع داشتم ، پس از من با او در مقام مخالفتند و بخواهد آنها را از تصدّى كارشان مانع شود اختيار با اوست . و اگر يكى از آنها بخواهد خواهر خود را ( كه از يك مادرند ) به شوهر دهد ، بدون اجازه و دستور او حق ندارد او را به شوهر دهد ! زيرا كه او به وضع زناشويى قوم خود آشناتر است .
هر كسى از حاكمان وقت يا از مردم ديگر بخواهد او را از عملى بر طبق وصيّت بازدارد و يا ميان او و آنچه گفتم حايل شود يا يكى از
مسند الإمام الكاظم (ع) (مسند امام الكاظم ع) (فارسى) — صفحة 218
مساهمون: الشيخ عزيز الله عطاردي
ص٢١٨