نوك انگشت سبابه است ، حشرات آتش ؛ مارها و عقربها به مانند استران سياه بر آنها وارد شوند كه هر عقربى شصت مهره دارد ، در هر مهرهاى به قدر خُم بزرگى زهر ، و مارهاى سياهِ كبود رنگ بمانند شتران خراسانى ، به آن شخص هفتاد هزار مار و هفتاد هزار عقرب مىچسبند سپس هفتاد هزار سال به صورت در آتش افتد كه آتش او را نمىسوزاند و به زهر مار و عقرب بسنده كند ، پس از آن به هر شاخهء درخت زقّوم هفتاد هزار نفر بياويزند نه خم شود و نه بشكند پس از پشت آتش وارد آنها شود و از دلشان شعله گيرد ، لبها را به هم كشد ، پوستها پخته شود و پىها آب گردد .
خداوند حىّ قيّوم غضب مىكند ، مىفرمايد : اى مالك ! به آنها بگو :
بچشيد كه هرگز جز به عذابتان نيفزايد ! اى مالك ! هى ( همچنان ) دوزخ را برافروز ! برافروز كه غضب من نسبت به كسى كه مرا بر عرشم ناسزا گفته و حق مرا سبك شمرده شديد است در حالى كه منم ملك جبّار ! پس مالك ندا مىدهد : اى اهل گمراهى ، استكبار و ناز و نعمت در دنيا آتش دوزخ را چگونه ديديد ؟ مىگويند : دلهاى ما را پخت و گوشتهاى ما را خورد و استخوانهاى ما را در هم شكست ما را فريادرس و ياورى نيست .
مالك مىگويد : به عزّت پروردگارم سوگند جز بر عذاب شما نمىافزايم ! مىگويند : پروردگار ما اگر ما را عذاب كند بر ما ستم نكرده است ! مالك مىگويد :
« فَاعْتَرَفُوا بِذَنْبِهِمْ فَسُحْقاً لِأَصْحابِ السَّعِيرِ »
« 1 »
.
هامش
( 1 ) - ملك / 11 : اينجاست كه به گناه خود اعتراف مىكنند ، دور باشند دوزخيان از رحمت خدا !