آن جاست كه دوزخيان مىگويند :
« فَما لَنا مِنْ شافِعِينَ وَ لا صَدِيقٍ حَمِيمٍ . »
« 1 »
.
« 2 »
5 - شيخ صدوق از طلحةبن زيد به نقل از امام صادق از قول پدرش عليهما السلام آورده است ، فرمود : « اولاد مسلمانان در پيشگاه خدا علامت دارند ؛ هم شفاعت كننده و هم شفاعت شدهاند و چون به دوازده سالگى برسند ، حسناتى براى آنها نوشته شود و چون به حدّ بلوغ رسند سيّئات نيز در نامهء عملشان نوشته مىشود . » . « 3 »
6 - همو از زراره به نقل از امام باقر عليه السلام آورده است ، فرمود : « چون روز قيامت شود ، خداى عزّوجلّ بر هفت كس احتجاج كند : بر طفل و بر كسى كه بين فاصله بعثت دو پيامبر از دنيا رفته است و پير سالخوردهاى كه پيامبرى را درك كرده است ولى تعقّل نمىكرده است و شخص ابله و ديوانهاى كه نمىفهمد و كر و لال ؛ بنابراين هر كدام از اينها را در پيشگاه خدا احتجاج كند ، خداوند سفيرى سوى ايشان بفرستد پس آتش را برافروزد و گويد : پروردگار شما دستور مىدهد تا وارد اين آتش شويد ! پس هر كس وارد آن شود آتش بر او سرد و سلامت گردد و هر كس نافرمانى كند ، به آتش افكنده مىشود ! » . « 4 »
7 - ابوجعفر طوسى از ابوالورد نقل كرده است ، مىگويد : از امام باقر عليه السلام شنيدم كه مىفرمود : « روز قيامت كه شود خداوند همهء مردم را از اوّلين و آخرين عريان و پابرهنه در يك زمين گرد آورد ! همگى بر سر راه محشر بايستند به قدرى كه به شدّت عرق كنند و نفس بكشند ؛ هر قدر
هامش
( 1 ) - شعراء / 100 و 101 : شفاعت كنندگانى براى ما و دوست گرم و پرمحبّتى نيست .
( 2 ) - كافى : 8 / 101 .
( 3 ) - توحيد : ص 392 .
( 4 ) - همان : ص 392 .