« رسول خدا صلى الله عليه و آله و سلم فرموده است : روز قيامت گروهى بيايند با جامههايى از نور ، صورتهايى نورانى كه با آثار سجدهها شناخته مىشوند صف در صف گام بر مىدارند تا به درگاه پروردگار جهانيان مىرسند ؛ چنانند كه پيامبران و فرشتگان و شهيدان و صالحان بر آنها غبطه مىخورند .
عمربن خطاب پرسيد : يا رسول اللَّه ! آنها چه كسانى هستند كه پيامبران ، فرشتگان ، شهيدان و صالحان بر ايشان غبطه مىخورند ؟
فرمود : آنان پيروان ما هستند و على عليه السلام امام ايشان است . » . « 1 »
توسل به اهل بيت عليهم السلام
1 - شيخ صدوق از جابر به نقل از امام باقر عليه السلام آورده است ، فرمود :
« بندهاى هفتاد خريف در دوزخ مىماند - هر خريفى هفتاد سال است - سپس از خداوند به حق محّمد و اهل بيت محمّد صلى الله عليه و آله و سلم درخواست مىكند كه مرا بيامرز ! پس خداوند به جبرئيل عليه السلام وحى مىكند كه بر بندهام فرود آى و او را از آتش دوزخ بيرون كن ! عرضه مىدارد : پروردگارا ! چگونه به آتش فرود آيم ؟
بفرمايد : من به آتش فرمان دادم تا بر تو سرد و سلامت شود .
مىگويد : پروردگارا ! من نمىدانم آن بنده در كدام جاى جهنم است ؟
خطاب رسد او در چاهى از سجيّن است . پس جبرئيل در جهنم فرود آيد آن بنده را پيدا كند در حالى كه روى صورتش بسته شده است ، پس او را
هامش
( 1 ) - بحارالأنوار : 7 / 180 .