1 - برقى از عبداللَّهبن شريك عمرى به نقل از امام باقر عليه السلام آورده است ، فرمود : « در آن ميان كه رسول خدا صلى الله عليه و آله و سلم با جمعى از اصحابش از جمله علي بن ابىطالب عليه السلام بودند ، فرمود : گروهى از قبرهايشان با چهرههايى نورانىتر از ماه و جامه هايى سفيدتر از شير بيرون مىآيند كفشهايى برپا دارند از نور كه بندهايش از طلاست سوار بر شترانى از نور كه جهازشان از نور و مهارشان از زنجيرهاى طلا و ركابشان از زبرجد ، بر آنها سوار مىشوند مىآيند تا جلوى عرش خدا در حالى كه مردمان در غم و اندوهند ، آنها مىخورند و مىآشامند !
على عليه السلام پرسيد : يا رسول اللَّه ! آنها چه كسانى هستند ؟ فرمود : آنان شيعيان تواند و تو امام ايشانى » . « 1 »
2 - همو از ابانبن تغلب نقل كرده است ، مىگويد : امام باقر عليه السلام فرمود :
« هر وقت - ان شاءاللَّه - به كوفه رفتى اين حديث را از قول من نقل كن ! هر كس شهادت دهد كه معبود به حقى جز خداى يكتا نيست بهشت بر او واجب مىشود . » گفتم : فدايت شوم ! آيا هر صنفى از اصناف مردم كه پيش من مىآيند ، حديث را براى همه نقل كنم ؟ فرمود : « آرى يا ابانبن تغلب ! چون روز قيامت شود خداى تبارك و تعالى اوّلين و آخرين را در يك بوستان گرد آورد ، پس لااله الا اللَّه از همه سلب شود جز كسى كه بر اين امر ( ولايت اهل بيت ) باشد . » . « 2 »
3 - مجلسى از محمّدبن قيس و عامربن سط به نقل از امام باقر عليه السلام آورده است ، فرمود :
هامش
( 1 ) - المحاسن : ص 179 .
( 2 ) - همان : ص 181 .