سورهء قصص
1 - على بن ابراهيم از محمّدبن مسلم دربارهء آيهء :
« وَ أَوْحَيْنا إِلى أُمِّ مُوسى أَنْ أَرْضِعِيهِ فَإِذا خِفْتِ عَلَيْهِ فَأَلْقِيهِ فِي الْيَمِّ وَ لا تَخافِي وَ لا تَحْزَنِي إِنَّا رَادُّوهُ إِلَيْكِ وَ جاعِلُوهُ مِنَ الْمُرْسَلِينَ »
« 1 » به نقل از امام باقر عليه السلام آورده است ، فرمود : « چون مادر موسى عليه السلام به وى حامله شد حمل او را اظهار نكرد مگر وقت وضع حمل .
فرعون زنانى را از قبطيان ( مصريان ) به زنان بنى اسرائيل گمارده بود مواظب آنها بودند ! توضيح اين كه چون به او رسيده بود : بنى اسرائيل مىگويند مردى در بين ما به نام موسىبن عمران به دنيا مىآيد كه هلاكت فرعون و يارانش به دست او خواهد بود ، اينجا بود كه فرعون گفت : بايد فرزندان ذكور آنها را بكشم تا خواستهء آنها صورت نگيرد . از اين رو بين مردان و زنان را جدا كرد و مردان را در بازداشتگاهها زندانى نمود .
همين كه مادر موسى عليه السلام وضع حمل كرد نگاهى به نوزادش كرد ، غمگين و محزون شدو گريست و با خود گفت : الآن سرش را مىبرند ولى خداوند به دل زنى كه بر او گمارده بودند انداخت ؛ او به مادر موسى گفت :
چرا رنگت زرد شده است ؟ گفت : مىترسم بچهام را سر ببرّند ! او گفت :
نترس !
موسى عليه السلام طورى بود كه كسى او را نمىديد مگر دوستش مىداشت و
هامش
( 1 ) - قصص / 7 : ما به مادر موسى وحى فرستاديم ( الهام كرديم ) كه موسى را شير ده و هنگامى كه بر او ترسيدى او را در دريا بيفكن ! و ترس و اندوهى به خود راه نده چرا كه ما او را به تو باز مىگردانيم و از رسولان قرار مىدهيم .