الرَّحْمنُ وُدًّا »
« 1 » يعنى على عليه السلام
« فَإِنَّما يَسَّرْناهُ بِلِسانِكَ لِتُبَشِّرَ بِهِ الْمُتَّقِينَ »
« 2 » فرمود : يعنى على عليه السلام و بترسانى به وسيلهء او قومى را يعنى بنى اميه را كه قومى ستمگرند . » . « 3 »
4 - مجلسى از ابوبصير نقل كرده است ، مىگويد : امام باقر عليه السلام فرمود :
« مردم دربارهء اين آيه :
« وَ إِذا وَقَعَ الْقَوْلُ عَلَيْهِمْ أَخْرَجْنا لَهُمْ دَابَّةً مِنَ الْأَرْضِ تُكَلِّمُهُمْ »
« 4 » چه مىگويند ؟ » .
بعد خود آن حضرت فرمود : « منظور اميرالمؤمنين عليه السلام است » . « 5 »
5 - همو از صالحبن ميثم نقل كرده است ، مىگويد : به امام باقر عليه السلام عرض كردم : حديثى بفرماييد ! فرمود : آيا از پدرت حديثى نشنيدهاى ؟
عرض كردم : من خوردسال بودم ( كه پدرم درگذشت ) با وجود اين فرموديد : « بگو ! من مىگويم اگر درست گفتم بفرماييد آرى و اگر خطا گفتم ، خطاى مرا باز مىگردانيد . فرمود : « چه شرط دشوارى كردى ! »
گفتم : بنابراين مىگويم اگر درست گفتم شما چيزى نفرماييد ولى اگر اشتباه گفتم به من بازگردانيد !
فرمود : « اين سهلتر است . » گفتم : گمان بر اين است كه على دابّة الارض
هامش
( 1 ) - مريم / 96 : مسلّماً كسانى كه ايمان آوردند و كارهاى شايسته كردند خداى رحمان محبّتى براى آنها در دلها قرار مىدهد .
( 2 ) - مريم / 97 : ما قرآن را به زبان تو آسان ساختيم تا بدان وسيله پرهيزگاران را بشارت دهى و دشمنان سرسخت را انذار كنى .
( 3 ) - روضةالواعظين : ص 92 .
( 4 ) - نمل / 82 : و هنگامى كه فرمان عذاب مىرسد ( در آستانهء رستاخيز قرار مىگيرند ) جنبندهاى را از زمين براى آنان خارج مىكنيم كه با آنها سخن مىگويد .
( 5 ) - بحارالأنوار : 53 / 112 .