سورهء تغابن
1 - على بن ابراهيم از ابوخالد كابلى نقل كرده است مىگويد : از امام باقر عليه السلام راجع به آيهء :
« فَآمِنُوا بِاللَّهِ وَ رَسُولِهِ وَ النُّورِ الَّذِي أَنْزَلْنا وَ اللَّهُ بِما تَعْمَلُونَ خَبِيرٌ »
« 1 » پرسيدم ، فرمود : « اى ابوخالد ! به خدا سوگند كه آن نور ، امامان از آل محمّد صلى الله عليه و آله و سلم هستند تا روز قيامت ، به خدا سوگند كه ايشان نور الهى هستند كه فرو فرستاده شدهاند ، به خدا سوگند كه ايشان نور آسمانها و زمينند .
اى ابوخالد ! نور امام در دلهاى مؤمنان پرفروغتر از خورشيد تابان در روز است . به خدا سوگند كه ايشان دلهاى مؤمنان را روشن مىسازند و خداوند از هر كه بخواهد نور ايشان را بازمىدارد ، در نتيجه دلهاى ايشان تاريك مىشود .
اى ابوخالد ! به خدا سوگند هيچ بندهاى ما را دوست نمىدارد و ولايت ما را پذيرا نمىشود تا دلش را پاكيزه سازد و خداوند دل كسى را پاكيزه نمىكند تا تسليم ما گردد و نسبت به ما معتقد گردد . بنابراين اگر در برابر ما سر فرود آورد خداوند او را از حساب دشوار سالم بدارد و از فزع اكبر روز قيامت او را در امان نگهدارد . » . « 2 »
2 - محمّدبن يعقوب از ابوخالد كابلى . . . « 3 »
هامش
( 1 ) - تغابن / 8 : به خدا و رسول او و نورى كه نازل كردهايم ايمان بياوريد !
( 2 ) - تفسير قمى : 1 / 371 .
( 3 ) - كافى : 1 / 195 : عين روايت قبلى بود منهاى سه سطر آخر - م .