و در آن روز خداوند به آسمانها و زمين فرمود :
« ائْتِيا طَوْعاً أَوْ كَرْهاً قالَتا أَتَيْنا طائِعِينَ »
« 1 » از اين رو خداوند آن روز را به خاطر گرد آوردنش اوّلين و آخرين را جمعه ناميد .
سپس خداى عزّوجلّ فرمود :
« يا أَيُّهَا الَّذِينَ آمَنُوا إِذا نُودِيَ لِلصَّلاةِ مِنْ يَوْمِ الْجُمُعَةِ فَاسْعَوْا إِلى ذِكْرِ اللَّهِ وَ ذَرُوا الْبَيْعَ ذلِكُمْ خَيْرٌ لَكُمْ إِنْ كُنْتُمْ تَعْلَمُونَ »
« 2 » امروز كه خداوند شما را جمع كرد . و منظور از صلاة اميرالمؤمنين و نماز يعنى ولايت كه آن ولايت كبرى است . پس در آن روز رسولان و پيامبران و فرشتگان و هر چه خدا آفريده ، ثقلان ؛ جنّ و انس ، آسمانها و زمينها و مؤمنان به نداى پروردگار لبيّك گفتند و رفتند به جانب ياد خدا . و ذكر خدا يعنى اميرالمؤمنين عليه السلام و « ذروالبيع » يعنى اوّلى را واگذاريد ! « ذالِكُم » يعنى بيعت . بيعت و ولايت اميرالمؤمنين عليه السلام براى شما بهتر است از بيعت با اوّلى و ولايت او
« إِنْ كُنْتُمْ تَعْلَمُونَ »
- اگر بدانيد -
« فَإِذا قُضِيَتِ الصَّلاةُ فَانْتَشِرُوا فِي الْأَرْضِ »
« 3 » مقصود از « ارْض » اوصياست كه خداوند به اطاعت و ولايت آنها فرمان داده همان طورى كه به اطاعت رسول خدا صلى الله عليه و آله و سلم و اميرالمومنين عليه السلام فرمان داده است .
خداوند ( ارض ) را از نام ايشان كنايه آورده و آنها را بالاتر شمرده ، مىفرمايد :
« وَ ابْتَغُوا مِنْ فَضْلِ اللَّهِ » .
جابر گفت : مِنْ فَضْلِ اللَّهِ فرمود : « تحريف است ، اين طور نازل شده بود :
هامش
( 1 ) - فصّلت / 11 : شكل بگيريد چه از روى طاعت و چه اكراه ! آنها گفتند : ما از روى طاعت فرمان مىبريم .
( 2 ) - جمعه / 9 : ترجمه گذشت - م .
( 3 ) - جمعه / 10 : ترجمه گذشت - م .