آمد ، فرمود : آيا تو به زنت گفتهاى : تو بر من همچون پشت مادرم حرامى ؟
عرض كرد : آرى من گفتهام . رسول خدا صلى الله عليه و آله و سلم فرمود : خداى متعال دربارهء تو و زنت ( آياتى از ) قرآن را نازل كرده است و قرائت كرد :
« بِسْمِ اللَّهِ الرَّحْمنِ الرَّحِيمِ
قَدْ سَمِعَ اللَّهُ قَوْلَ الَّتِي تُجادِلُكَ فِي زَوْجِها وَ تَشْتَكِي إِلَى اللَّهِ وَ اللَّهُ يَسْمَعُ تَحاوُرَكُما إِنَّ اللَّهَ سَمِيعٌ بَصِيرٌ
الَّذِينَ يُظاهِرُونَ مِنْكُمْ مِنْ نِسائِهِمْ ما هُنَّ أُمَّهاتِهِمْ إِنْ أُمَّهاتُهُمْ إِلَّا اللَّائِي وَلَدْنَهُمْ وَ إِنَّهُمْ لَيَقُولُونَ مُنْكَراً مِنَ الْقَوْلِ وَ زُوراً وَ إِنَّ اللَّهَ لَعَفُوٌّ غَفُورٌ » .
فرمود : « همسرت را بردار و برو ! تو سخن زشت و باطلى را گفتهاى و خداوند از تو گذشت و تو را بخشيد و مبادا تجاوز كنى !
امام عليه السلام فرمود : « آن مرد برگشت در حالى كه نسبت به حرفى كه به زنش گفته بود ، پشيمان بود . و خداوند بعدها نيز آن را براى مؤمنان نپسنديد و اين آيه را نازل كرد :
« وَ الَّذِينَ يُظاهِرُونَ مِنْ نِسائِهِمْ ثُمَّ يَعُودُونَ لِما قالُوا فَتَحْرِيرُ رَقَبَةٍ مِنْ قَبْلِ أَنْ يَتَمَاسَّا ذلِكُمْ تُوعَظُونَ بِهِ وَ اللَّهُ بِما تَعْمَلُونَ خَبِيرٌ »
« 1 » يعنى به خاطر آنچه كه مرد به زنش گفته بود : انت على كظهر امّى ( تو نسبت به من به منزلهء مادرم هستى ) .
فرمود : « هر كس - پس از آنكه خداوند آن مرد اوّلى را بخشيد و آمرزيد - چنان حرفى را بزند بايد بردهاى را پيش از تماس ( آميزش ) با زنش آزاد كند
« ذلِكُمْ تُوعَظُونَ بِهِ وَ اللَّهُ بِما تَعْمَلُونَ خَبِيرٌ
فَمَنْ لَمْ يَجِدْ فَصِيامُ شَهْرَيْنِ
هامش
( 1 ) - مجادله / 3 : كسانى كه همسران خود را ظِهار مىكنند سپس از گفتهء خود بازمىگردند ، بايد پيش از آميزش با هم بردهاى را آزاد كنند ، اين دستورى است كه به آن اندرز داده مىشويد .