فرمود : « زنى از زنان مسلمان خدمت پيامبر صلى الله عليه و آله و سلم آمد و گفت : يا رسول اللَّه فلان كس ؛ همسر من كه چند شكم برايش زاييدهام و به دنيا و آخرتش كمك كردهام و از من هيچ بدى نديده است ، از او خدمت شما شاكيم .
رسول خدا صلى الله عليه و آله و سلم فرمود : خداى تبارك و تعالى كتابى به من نازل نكرده است تا مطابق آن بين تو و همسرت داورى كنم و من دوست ندارم از كسانى باشم كه خود را به زحمت اندازم !
آن زن با شنيدن سخنان پيامبر صلى الله عليه و آله و سلم شروع كرد به گريه كردن و در حالى كه گرفتارى خودش را به درگاه خدا و رسول خدا صلى الله عليه و آله و سلم شكوه داشت برگشت .
خداى تعالى مجادلهء او را با رسول خدا صلى الله عليه و آله و سلم دربارهء شوهرش و شكايت وى را شنيد و در آن باره ( آياتى از ) قران را نازل كرد :
« بِسْمِ اللَّهِ الرَّحْمنِ الرَّحِيمِ
قَدْ سَمِعَ اللَّهُ قَوْلَ الَّتِي تُجادِلُكَ فِي زَوْجِها وَ تَشْتَكِي إِلَى اللَّهِ وَ اللَّهُ يَسْمَعُ تَحاوُرَكُما إِنَّ اللَّهَ سَمِيعٌ بَصِيرٌ الَّذِينَ يُظاهِرُونَ مِنْكُمْ مِنْ نِسائِهِمْ ما هُنَّ أُمَّهاتِهِمْ إِنْ أُمَّهاتُهُمْ إِلَّا اللَّائِي وَلَدْنَهُمْ وَ إِنَّهُمْ لَيَقُولُونَ مُنْكَراً مِنَ الْقَوْلِ وَ زُوراً وَ إِنَّ اللَّهَ لَعَفُوٌّ غَفُورٌ »
« 1 » پس از نزول اين آيات پيامبر صلى الله عليه و آله و سلم به دنبال آن زن فرستاد ، خدمت او آمدند ، فرمود : همسرت را نزد من بياور ! او رفت و با همسرش
هامش
( 1 ) - مجادله / 1 و 2 : به نام خداوند بخشندهء بخشايشگر ، ( اى پيامبر ! ) خداوند سخن زنى را كه دربارهء شوهرش به تو مراجعه كرده بود ، شنيد به خداوند شكايت مىكرد ؛ اين در حالى بود كه خداوند گفتگوى شما را ( در حل مشكل وى ) مىشنيد و خداوند شنوا و بيناست . كسانى كه از شما نسبت به همسرانشان ظِهار مىكنند ( مىگويند : انْتِ عَلَىَّ كَظَهْرِ امّى : تو نسبت به من به منزله مادرم هستى ) هرگز مادر ايشان نيستند ، مادرشان تنها كسانى است كه آنها را زاييدهاند آنها سخن باطل مىگويند ، خداوند بخشنده و آمرزنده است !