خوان ! » . « 1 »
3 - در روايت ابوالجارود از امام باقر عليه السلام دربارهء آيهء :
« فَاطَّلَعَ فَرَآهُ فِي سَواءِ الْجَحِيمِ »
« 2 » آمده است ، مىفرمايد : « يعنى در وسط دوزخ . » . « 3 »
4 - از ابوبصير نقل كرده است ، مىگويد : امام باقر عليه السلام فرمود : « چون اهل بهشت ، وارد بهشت و اهل دوزخ وارد آتش دوزخ شوند ، مرگ را بياورند چون گوسفند نرى بين بهشت و دوزخ سر ببرند ! سپس گويند :
بعد از اين جاودانگى است و هرگز مردن نيست . پس اهل بهشت مىگويند :
« أَ فَما نَحْنُ بِمَيِّتِينَ إِلَّا مَوْتَتَنَا الْأُولى »
« 4 » . سپس خداى عزّوجلّ گويد :
« أَ ذلِكَ خَيْرٌ نُزُلًا أَمْ شَجَرَةُ الزَّقُّومِ إِنَّا جَعَلْناها فِتْنَةً لِلظَّالِمِينَ »
« 5 » منظور از فتنه در اينجا يعنى عذاب . » . « 6 »
5 - در روايت ابوالجارود از امام باقر عليه السلام دربارهء آيهء :
« وَ جَعَلْنا ذُرِّيَّتَهُ هُمُ الْباقِينَ »
« 7 » آورده است ، مىفرمايد : « حق ، نبوّت ، كتاب و ايمان ميان فرزندان او ( نوح ) است ، در حالى كه همهء آهل زمين از فرزندان آدم از اولاد نوح نيستند .
خداوند در كتاب خود مىفرمايد :
« احْمِلْ فِيها مِنْ كُلٍّ زَوْجَيْنِ اثْنَيْنِ وَ أَهْلَكَ
هامش
( 1 ) - تفسير قمى : 2 / 222 .
( 2 ) - صافّات / 55 : نگاهى ( به سوى دوزخ كند ) ناگهان او را در ميان دوزخ مىبيند .
( 3 ) - تفسير قمى : 2 / 222 .
( 4 ) - صافات / 58 و 59 : آيا ما هرگز نمىميريم ، جز همان مرگ اول ؟
( 5 ) - همان / 62 و 63 : آيا آن نعمتها بهتر است يا زقّوم ( درخت نفرتانگيز ) ما آن را مايهء رنج ظالمان قرار داديم .
( 6 ) - تفسير قمى : 2 / 222 و 223 .
( 7 ) - صافّات / 77 : و فرزندان او را همان بازماندگان قرار داديم .