تخطي إلى المحتوى الرئيسي

مسند الإمام الباقر (ع) (مسند امام باقر ع) (فارسى) — صفحة 102

مساهمون:

ص١٠٢
او ماييم آن جهتى ( وجه ) كه خداوند را از آن درآيند كه همواره در ميان بندگان است تا وقتى كه رويّه‌اى ميان ايشان وجود دارد » . گفتم : فدايت شوم ! رويّه چيست ؟ فرمود : « نيازى است در صورتى كه نيازى نداشته باشند ما به او عرضه مىشويم و ما را هر چه قدر دوست بدارد ، وسيلهء ما مقرّر مىگردد . » « 1 » 7 - فرات از زيدبن سلّام جعفى نقل كرده است ، مىگويد : خدمت امام باقر عليه السلام رسيدم و گفتم : خداوند امر شما را اصلاح كند ! خيثمهء جعفى از شما نقل كرد كه دربارهء آيهء :
« وَ نَجْعَلَهُمْ أَئِمَّةً وَ نَجْعَلَهُمُ الْوارِثِينَ »
« 2 » پرسيده و شما فرموده‌ايد : « منظور ، شما امامانيد و شماييد آن وارثان » ؟ فرمود : « به خدا كه خيثمه راست گفته است ، من همين‌طور گفته‌ام » « 3 » . 8 - صدوق از ابوحمزه نقل كرده است ، مىگويد : به امام باقر عليه السلام راجع به آيهء :
« كُلُّ شَيْءٍ . . . »
« 4 » گفتم ، فرمود : « همه چيز هلاك مىشود و « وجه » خدا مىماند ، خدا بزرگتر از آن است كه به « وجه » توصيف شود بلكه معناى آن چنين است : كه همه چيز نابود مىشود جز دين و آن جهتى كه از آن به قرب خدا مىآيند » . « 5 » 9 - از ابوحمزهء ثمالى به نقل از امام باقر عليه السلام . . . » . « 6 »
هامش
( 1 ) - بصائرالدّرجات : ص 65 . ( 2 ) - قصص / 5 : و آنها را پيشوايان قرار دهيم و وارثان ( حكومت زمين ) گردانيم . ( 3 ) - تفسير فرات : ص 117 . ( 4 ) - قصص / 88 . ترجمه گذشت - م . ( 5 ) - التّوحيد : ص 149 و المعانى : ص 12 . ( 6 ) - كمال الّدين : ص 231 . اين حديث با مختصر تفاوت لفظى عين شماره ( 6 ) بود - م .