كسانى كه كشت دو پسر بچهء عبيد الله بن عباس بن عبد المطلب بودند كه مادرشان در مرثيهء آن دو چنين سروده است : « اى واى چه كسى از دو پسرك من كه چون دو گهر از صدف و صدف از آنها جدا شد خبر دارد »
عبيد الله بن عباس بن عبد المطلب
عبيد الله كار گزار على عليه السلام بر يمن بوده است . او عبيد الله بن عباس بن عبد المطلب بن هاشم بن عبد مناف بن قصى است . مادر او و برادرانش : عبد الله و قثم و معبد و عبد الرحمان ، لبابة دختر حارث بن حزن ، از خاندان عامر بن صعصعه است .
عبيد الله در مدينه درگذشت . او مردى بخشنده بود و اعقاب او باقى بودهاند و از جمله ايشان شخصى است به نام قثم بن عباس بن عبيد الله بن عباس كه ابو جعفر منصور او را والى مدينه قرار داد و او هم مردى بخشنده بوده است و ابن المولى در مدح او چنين سروده است : « اى ناقهء من ، اگر مرا به قثم برسانى از نورديدن كوه و دشت و كوچ آسوده خواهى شد ، همان مردى كه در چهرهاش نور و سخت بخشنده و نژاده و الا گهر است . » و گفته شده است : گورهاى برادرانى دور تر از پسران عباس ديده نشده است .
گور عبد الله در طايف و گور عبيد الله در مدينه و گور قثم در سمرقند و گور عبد الرحمان در شام و گور معبد در افريقا است .
[ پس از اين مباحث تاريخى ، ابن ابى الحديد شرحى در مورد مردم عراق و خطبههايى كه حجاج بن يوسف ثقفى در نكوهش آنان ايراد كرده آورده است ، او مى گويد ] :