تخطي إلى المحتوى الرئيسي

المنطق ( ويليه حدود المنطق لابن بهريز ) — صفحة ديباچه 49

مساهمون:

صديباچه ٤٩
عبرى نسخهء 1008 پاريس وهمچنين نسخهء ش 309 و 356 مونيخ همان شمارهء 149 اشتاين شنايدر وشمارهء 1640 اومر تلخيص است نه شرح متوسط ولى نسخه‌هاى عبرى بادليان كه گويا مغالطة باشد وبه خط عبرى هم هست ونسخه‌هاى فلورانس وليدن وقاهره شرح متوسط است . در فهرست در نبورگ ( ش 4 / 624 ) از المسائل المنطقية ابن رشد ياد شده است . 33 - أبو العباس فضل بن محمد بن فضل لوكرى فيلسوف سدهء ششم در بيان الحق بضمان الصدق يك دوره منطق وفلسفه واخلاق بروش ارسطاطاليسي - گذارده ودر آغاز منطق آن گفته است كه من از نگارشهاى فارابى وابن سينا بهره برده‌ام . أو در پايان سياست واخلاق فصول مدنى فارابى را آورده است . در مدخل يا ايساغوجى از حد سخن داشته وگفته كه ما چون در آينده به حد وتعريف نيازمنديم اينست كه من در اينجا از آن ياد كرده‌ام اگر چه جايش در كتاب برهان است . تا كنون چهار نسخه از آن شناخته‌ايم ( فهرست دانشگاه 3 : 162 ش 250 ، فهرست فيلمها 1 : 291 - فهرست إلهيات 1 : 477 ش 695 د - فهرست مجلس 10 : 2069 ش 1 / 2941 ش 274 تنكابني - پاريس ش 5900 ) نمىدانم نسخه‌اى كه ادواردز
Edwards
در عجب نامه ( ص 149 ش 91 ) ياد مىكند از أو است يا از ارموى . از اوست قصيدهء اسرار الحكمة به فارسي كه چون وچراى فلسفي است مانند قصيدهء أبو الهيثم إسماعيلي وپنج بخش است : 1 - منطقيات 2 - طبيعيات 3 - رياضيات 4 - إلهيات 5 - عمليات وخلقيات . خود أو بر آن شرح نوشته است . بخش منطق آن بىديباچه در مجموعهء منطق ومباحث