تخطي إلى المحتوى الرئيسي

مسند الإمام الباقر (ع) (مسند امام باقر ع) (فارسى) — صفحة 97

مساهمون:

ص٩٧
نادانى و بى بندبارى سپارند . بنابراين امّت پس از امر خداى تبارك و تعالى از امر مردم خارج مىشوند و بر آن وارد مىشوند پس چه بد جايگزينى براى ستمگران است ! ولايت مردم پس از ولايت خدا و پاداش مردم پس از پاداش خدا و خشنودى مردم پس از خشنودى خدا . پس امّت چنان مىشوند در حالى كه در بين آنها كسانى كوشاى در عبادت هستند ، و بر آن گمراهى شگفت زده‌اند و آزموده ، بنابراين عبادتشان آزمونى براى ايشان و براى كسانى است كه از ايشان پيروى كنند . در حالى كه در پيامبران خدا يادآورى براى عبادت كنندگان است . همانا پيامبرى از پيامبران همواره طاعت كامل را مىكرده سپس در يك جهت نافرمانى خدا را مىكند ، در نتيجه از بهشت خارج و بدان جهت در شكم نهنگ مىافتد و سپس چيزى او را به جز اعتراف به گناه و توبه نجات نمىبخشد . بنابراين افراد نظير احبار و رهبان را بشناس كه بر پنهان داشتن حقايق كتاب و تحريف آن پرداختند و تجارتشان سودى نداشت و هدايت نشدند . سپس نظاير ايشان را از اين امّت بازشناس كه حروف كتاب خدا را به پا داشتند ولى حدود آن را تحريف نمودند ، بنابراين ايشان همراه آقايان و بزرگانند و چون رهبران هوا و هوس پراكنده شوند با بيشتر آنها فرومايگى است . و در دسترس آنها از علم همان قدر است ، همواره در طبع و طمعند ؛ پيوسته صداى ابليس به زبان آنها گوياى سخنان بيهودهء فراوانى است كه شنيده مىشود ، دانشمندان بر اذيّت و شكنجهء آنها صبر مىكنند و آنها بر دانشمندان به خاطر ( تكليف ) انجام وظيفه خورده