تخطي إلى المحتوى الرئيسي

مسند الإمام الباقر (ع) (مسند امام باقر ع) (فارسى) — صفحة 285

مساهمون:

ص٢٨٥
بيفزايى در وقتى كه مدت بين آنها سرآمده باشد ، مرد مىگويد : تو را به مدت ديگرى به خود حلال مىكنم - البته با رضايت زن - و به ديگرى حلال نمىباشى تا پايان عدّه . و عده وى دو عادت ماهيانه است . » . « 1 » 46 - از ميسّر نقل كرده است ، مىگويد : من و علقمه حضرمى ، ابوحسان عجلى و عبداللَّه‌بن عجلان منتظر امام باقر عليه السلام بوديم پس بيرون آمد و فرمود : « مرحبا خوش آمده‌ايد ! به خدا سوگند كه من بوى شما و روح شما را دوست دارم و به راستى كه شما بر دين خداييد ! » . علقمه عرض كرد : اگر كسى بر دين خدا باشد شما گواهى مىدهيد كه او اهل بهشت است ؟ مىگويد : امام عليه السلام مقدارى درنگ كرد ، فرمود : « خودتان را نورانى كنيد پس اگر مرتكب گناهان كبيره نشويد پس من گواهى مىدهم » . پرسيدم : گناهان كبيره چه چيزها هستند ؟ فرمود : « آنها در كتاب خدا هفت تا است » . گفتيم : خداوند ما را فداى شما گرداند ! آنها را براى ما بشماريد ! فرمود : « شرك به خداى بزرگ ، خوردن مال يتيم ، رباخوارى پس از دليل روشن ، عاق پدر و مادر شدن و فرار از سپاه دشمن ، كشتن مؤمن و نسبت ناروا به همسردار . » . گفتيم : هيچ يك از ما مرتكب اين گناهان نشده‌ايم ! فرمود : « پس شما در اين صورت ( اهل بهشتيد ) » . « 2 » 47 - از زراره به نقل از امام باقر عليه السلام آورده است ، فرمود : « چون زن نافرمانى مرد را نمايد پس او رهاست بايد آنچه در اختيار اوست از او گرفت ( نفقه و غيره از امكانات را بايد از او بازداشت ) و با وجود نافرمانى
هامش
( 1 ) - تفسير عياشى : 1 / 233 . ( 2 ) - همان : 1 / 237 .