وَ آلَ عِمْرانَ عَلَى الْعالَمِينَ ذُرِّيَّةً بَعْضُها مِنْ بَعْضٍ وَ اللَّهُ سَمِيعٌ عَلِيمٌ »
« 1 » و البّته كه خداوند علم را جهل قرار نداده و كار خود را به كسى از خلقش واگذار نكرده ؛ نه به فرشتهء مقرّب و نه به پيامبر مرسل ، بلكه فرستادگانى از فرشتگانش را فرستاد و به وى چنين و چنان گفت پس به ايشان آنچه را كه دوست داشت فرمان داد و از آنچه خوش نداشت آنها را نهى فرمود .
پس امر خلق خود را به علم خويش بر او بازگو كرد و آن علم را به وى تعليم داد . و به پيامبران و برگزيدگان از پيامبران خود و ياران و ذرّيهاى كه از يكديگرند آموخت .
و اين است معناى قول خداى تعالى :
« فَقَدْ آتَيْنا آلَ إِبْراهِيمَ الْكِتابَ وَ الْحِكْمَةَ وَ آتَيْناهُمْ مُلْكاً عَظِيماً »
« 2 » و اما كتاب يعنى نبوّت و حكمت يعنى حكيمان از پيامبران در گزينش .
و امّا ملك عظيم يعنى امامان هدايت در گزينش و تمام اينها از جمله ذريهاى هستند كه برخى از برخى ديگرند كه بقيه و عاقبت و حفظ پيمان را تا پايان دنيا در آنها قرار داده است و وظيفهء دانشمندان و واليان امر ، استنباط علم و هدايت است . » . « 3 »
47 - از احمدبن محمد به نقل از امام رضا عليه السلام آورده است كه امام باقر عليه السلام فرمود : « هر كه بر اين عقيده باشد كه خداوند از امر خود فارغ شده است ، دروغ گفته است زيرا كه مشيّت دربارهء خلق از آنِ خداست ؛ آنچه را بخواهد اراده مىكند و آنچه را كه اراده كند انجام مىدهد .
هامش
( 1 ) - آل عمران / 33 : . . . خداوند شنوا و داناست .
( 2 ) - نساء / 54 : ما به آل ابراهيم كتاب و حكمت داديم و حكومت عظيمى در اختيارشان قرار داديم .
( 3 ) - تفسير عياشى : 1 / 168 .