غَيْرَ باغٍ وَ لا عادٍ
« 1 »
» .
« 2 »
70 - از محمدبن مسلم نقل كرده است ، مىگويد : از امام باقر عليه السلام راجع به وصيّت پرسيدم كه آيا به نفع وارث جايز است ؟ فرمود : « آرى » سپس اين آيه را
« خَيْراً الْوَصِيَّةُ لِلْوالِدَيْنِ وَ الْأَقْرَبِينَ »
« 3 » قرائت كرد . « 4 »
71 - از محمدبن قيس به نقل از امام باقر عليه السلام آورده است ، فرمود : « هر كه براى غير وارث چه كوچك و چه بزرگ وصيّتى به نيكى بكند نه بدى ، وصيّتش جايز است . » . « 5 »
72 - از محمدبن مسلم نقل كرده است ، مىگويد : از امام باقر عليه السلام راجع به مردى پرسيدم كه مال خودش را وصيّت كرده است كه در راه خدا صرف شود ؟ فرمود : « مال را به او بده ( به آن كه وصيت كرده مصرف كند ) اگر چه يهودى يا نصرانى باشد زيرا كه خداى تعالى مىفرمايد :
« فَمَنْ بَدَّلَهُ بَعْدَ ما سَمِعَهُ فَإِنَّما إِثْمُهُ عَلَى الَّذِينَ يُبَدِّلُونَهُ
« 6 »
» .
« 7 »
73 - از محمدبن سوقه نقل كرده است ، مىگويد : از امام باقر عليه السلام راجع به تفسير قول خداى تعالى :
« فَمَنْ بَدَّلَهُ بَعْدَ ما سَمِعَهُ فَإِنَّما إِثْمُهُ عَلَى الَّذِينَ يُبَدِّلُونَهُ »
« 8 » پرسيدم فرمود : « آيهء بعدى آن را نسخ كرده است :
« فَمَنْ خافَ مِنْ
هامش
( 1 ) - بقره / 173 : ولى كسى كه مجبور شود و از آنها بخورد گناهى بر او نيست .
( 2 ) - تفسير عياشى : 1 / 74 .
( 3 ) - بقره / 180 : وصيّت به طور شايسته براى پدر و مادر و خويشاوندان كند .
( 4 ) - تفسير عياشى : 1 / 76 .
( 5 ) - همان .
( 6 ) - بقره / 181 : كسى كه وصيّت را پس از شنيدنش تغيير دهد گناهش بر كسانى است كه آن را تغيير مىدهند .
( 7 ) - تفسير عياشى : 1 / 77 .
( 8 ) - بقره / 181 : ترجمه شد - م .