سپس خداوند او را خطاب مىكند : اى بندهاى كه حق مرا بزرگ شمردى بر من سزاست تو را گرامى دارم و بهشتم را بر تو واجب و تو را شفيع ديگر بندگانم قرار دادم . » . « 1 »
احياى مؤمن
1 - كلينى از فضيلبن يسار نقل كرده است ، مىگويد : از امام باقر عليه السلام راجع به تفسير قول خداى تعالى :
« وَ مَنْ أَحْياها فَكَأَنَّما أَحْيَا النَّاسَ جَمِيعاً »
« 2 » پرسيدم ، فرمود : « يعنى از سوختن و غرق شدن نجات دهد ( گويا همهء مردم را احيا كرده ) .
گفتم : پس كسى كه او را از گمراهى به راه راست آورد چه ؟ فرمود :
« آن تأويل اعظم آيه است . » . « 3 »
خداوند دين را به هر كه دوست دارد مىدهد
1 - كلينى از مالك بن اعين جهنى نقل كرده است ، مىگويد : از امام باقر عليه السلام شنيدم كه مىفرمود : « اى مالك ! همانا خداوند دنيا را به دوست و دشمن مىدهد ولى دين و آيين خود را جز به دوست خود عطا نمىكند . » . « 4 »
هامش
( 1 ) - كافى : 2 / 178 .
( 2 ) - مائده / 32 : و هر كس انسانى را از مرگ نجات دهد گويا همهء انسانها را از مرگ نجات دادهاست .
( 3 ) - كافى : 2 / 210 .
( 4 ) - همان . 2 / 215 .