« وَ ما آتاكُمُ الرَّسُولُ فَخُذُوهُ وَ ما نَهاكُمْ عَنْهُ فَانْتَهُوا »
« 1 » و هر كه او را اطاعت كند مرا اطاعت كرده و هر كه او را نافرمانى كند مرا نافرمانى كرده است .
و خداوند دين و آيين را به او واگذاشت . و به راستى ما را هم ( چنان كه بايد ) نتوان وصف كرد ، چگونه مىشود وصف كرد مردمى را كه خداوند پليدى يعنى شك و ترديد را از آنها برداشته است .
و مؤمن را نيز نمىشود ( آن طور كه سزاوار است ) وصف كرد . به راستى وقتى كه مؤمن با برادرش برخورد كرد و به او دست داد پيوسته خداوند به آنها نظر لطف كند و گناهان ايشان بريزد چنان كه برگ از درخت مىريزد . » . « 2 »
12 - از ابوعبيدهء نقل كرده است ، مىگويد : از امام باقر عليه السلام شنيدم كه مىفرمود : « چون دو نفر مؤمن به هم برسند و با هم مصافحه كنند خداوند به ايشان نظر كند و گناهان از چهرهء ايشان زدوده شود تا وقتى كه از يكديگر جدا شوند . » . « 3 »
ديدار مؤمن
1 - كلينى از خيثمه نقل كرده است ، مىگويد : خدمت امام باقر عليه السلام رفتم تا خداحافظى كنم فرمود : « اى خيثمه ! هر كدام از دوستان ما را كه ديدى سلام برسان و آنان را سفارش كن به تقواى الهى و به اين كه
هامش
( 1 ) - حشر / 7 : آنچه را رسول خدا صلى الله عليه و آله و سلم براى شما آورده است ، بگيريد ( و اجرا كنيد ) و آنچه را كهنهى كرده است ، خوددارى نماييد و از ( مخالفت ) خدا بپرهيزيد .
( 2 ) - كافى : 2 / 182 .
( 3 ) - همان .