تخطي إلى المحتوى الرئيسي

مسند الإمام الباقر (ع) (مسند امام باقر ع) (فارسى) — صفحة 482

مساهمون:

ص٤٨٢
گوشت ) گوسفندى جمع شويم ، آن را تمام نمىكنيم ؟ ! فرمود : « حمران ! آيا براى تو شگفت‌تر از اين را بازگو نكنم ؟ ( پس از پيامبر ) همهء مهاجران و انصار ( از حقيقت ايمان ) بيرون شدند جز - با دست اشاره كرد - سه نفر . » « 1 » حمران مىگويد : عرض كردم : فدايت شوم ! عمّار چه حالى داشت ؟ فرمود : « خداوند عمّار را بيامرزد ! ابويقظان ( عمّار ) بيعت كرد و به شهادت رسيد . » من با خود گفتم : چيزى بالاتر از شهادت نيست ، فرمود : « شايد تو مىپندارى كه او نيز مانند آن سه نفر بود ؟ هيهات ! هيهات ! » . « 2 »

نيّت مؤمن

1 - شيخ صدوق از حسن‌بن حسين انصارى با يك واسطه از امام باقر عليه السلام نقل كرده است ، مىفرمود : « نيّت مؤمن بالاتر از عمل اوست ؛ توضيح اين كه او امور خيرى را نيّت مىكند كه نمىتواند انجام دهد ! و نيّت كافر بدتر از عمل اوست ، و اين بدان خاطر است كه كافر قصد شرى را دارد و آرزوى بعضى از شرارت‌ها را كه نمىتواند انجام دهد ! » . « 3 »

مؤمن آمرزيده است

1 - صدوق به اسناد خود از محمدبن مسلم نقل كرده است ، مىگويد :
هامش
( 1 ) - منظور سلمان ، ابوذر و مقداد ( به نقل رجال كشى از امام باقر عليه السلام ) است - م . ( 2 ) - كافى : 2 / 244 . ( 3 ) - علل الشّرايع : 2 / 211 .