نبوت بود كه تو را در آن بهرهاى نيست و اما انار ديگر علم بود كه تو در آن شريك منى » . « 1 »
79 - از جابر به نقل از امام باقر عليه السلام آورده است كه رسول خدا صلى الله عليه و آله و سلم به على عليه السلام فرمود : « يا على ! به بيابان برو ! على عليه السلام رفت و وارد بيابان شد و در آنجا گشت و كسى را نديد تا اين كه ديد پيرمردى بر درِ سرايى ايستاده است ، فرمود : در اينجا چه مىكنى ؟ عرض كرد : پيامبر خدا صلى الله عليه و آله و سلم مرا فرستاده است ، فرمود : مرا مىشناسى ، گفت : سزاست كه تو راندهء درگاه خدا باشى ! گفت : مشكلى نمىبينم كه با تو درگير شوم ! پس با وى كشتى گرفت و على عليه السلام او را به زمين زد ، گفت : از روى من برخيز تا تو را مژدهاى دهم ! فرمود : اى ملعون به چه چيز مژده مىدهى ؟
گفت : چون روز قيامت شود ، حسن عليه السلام از طرف راست عرش و حسين عليه السلام از طرف چپ عرش ، شيعيان ايشان را جواز عبور از آتش دوزخ دهند . پس از جا بلند شد و گفت : يك بار ديگر با تو كشتى مىگيرم ، على عليه السلام فرمود : بسيار خوب ، پس بار ديگر اميرالمؤمنين عليه السلام با او درآويخت و او را به زمين زد ، گفت : از روى سينهام برخيز تا تو را مژده دهم ! اميرالمؤمنين عليه السلام برخاست ، گفت : خداوند آدم را آفريد از ذريه او از نسل وى همچون ذرهاى به وجود آورد و از آنها پيمان گرفت :
« أَ لَسْتُ بِرَبِّكُمْ ؟ قالُوا : بَلى »
« 2 » و خود آنها را نيز برخودشان گواه گرفت پس پيمان ( نبوت ) محمّد صلى الله عليه و آله و سلم و ( ولايت ) تو را گرفت و ذات تو را به ديگر كسان و
هامش
( 1 ) - مناقب : 1 / 398 .
( 2 ) - اعراف / 172 : آيا من پروردگار شما نيستم ؟ آنها همگى گفتند : آرى ( ما گواهى مىدهيم ) .