امامان به امر خدا حكم مىكنند
1 - محمّدبن يعقوب از ضريس كناسى به نقل از امام باقر عليه السلام آورده است كه حمران عرض كرد : فدايت شوم ! ملاحظه مىفرماييد كه در زندگى على ، حسن و حسين عليهم السلام چه چيزها اتفاق افتاد ؛ از خروج و نهضت به خاطر دين خداى عزّوجلّ و چه گرفتاريها كه پيدا كردند از كشتارى كه سركشان نسبت به آنها روا داشتند و بر آنها چيره و مسلّط شدند تا آنها كشته و مغلوب گرديدند ؟ !
امام باقر عليه السلام پس از شنيدن سخنان حمران ، فرمود : « اى حمران ! به راستى كه خداى تعالى آن را براى ايشان مقدر فرموده بود و حكم الهى صادر و امضا كرده و حتمى ساخته بود و سپس به اجرا درآورد . و قيام على ، حسن و حسين عليهم السلام با علم قبلى و دستورى بود كه از رسول خدا صلى الله عليه و آله و سلم به ايشان رسيده بود و هر امامى از ما هم كه سكوت اختيار كرده از روى علم و دستور خداست . » . « 1 »
2 - از ابوعبيدهء حذّاء نقل كرده است ، مىگويد : ما شيعيان در دوران امام باقر عليه السلام هنگامى كه وفات كرد مانند گلّهء بىشبان سرگردان بوديم به سالم بن ابى حفصه ( امام صادق عليه السلام او را لعن كرد ) برخورديم ، پرسيد :
اى ابوعبيده ! امام تو كيست ؟ گفتم : امامان من آل محمّدند ! گفت : خود در هلاكتى ديگران را نيز هلاك مىكنى ! مگر من و تو از امام باقر نشنيديم كه مىفرمود : « هر كه بميرد و امامى براى او نباشد به مرگ جاهليت مرده است » .
هامش
( 1 ) - كافى : 1 / 281 .