كه مىشد مىديدند در همان جايى هستند كه از آنجا كوچ كردند . پس چهل سال به همين حال بودند در حالى كه بر آنها « منّ وسلوا » غذاى لذيذ نازل مىشد . ولى سرانجام جز دو نفر : يوشع بن نون و كالب بن يوفنا كه خداوند بر آنها نعمت خود را ارزانى داشته بود همگى نابود شدند . موسى و هارون عليهما السلام نيز از دنيا رفتند ، پس يوشع بن نون و كالب با فرزندانشان وارد سرزمين مقدّس شدند در حالى كه سنگى را به همراه داشتند كه موسى با عصاى خود آن را مىزد و از آن براى هر طايفهاى چشمهء آبى جارى مىشد . » . « 1 »
12 - از زيادبن منذر نقل كرده است ، مىگويد : امام باقر عليه السلام دربارهء قول خداى تعالى :
« وَ ادْخُلُوا الْبابَ سُجَّداً »
« 2 » فرمود : « اين موقعى بود كه موسى عليه السلام از سرزمين « تيه » فاصله گرفت و عمرانيان وارد آنجا شدند .
بنىاسرائيل اشتباه بزرگى مرتكب شدند ، پس خداوند دوست داشت كه آنها را از آن خطا نجات دهد و توبه كنند .
به ايشان فرمود : اگر به دروازهء شهر رسيديد سجده كنيد و بگوييد :
خدايا گناهان ما را بريز ! تا گناهان شما بريزد ! اما نيكوكاران به دستور خدا عمل كردند ولى ستمكاران گمان كردند كه « حطّه » همان گندم سرخ است پس تغيير دادند و خداى تعالى بر ايشان عذاب نازل كرد . » . « 3 »
13 - از ابن اورمه با اسناد خود از امام باقر عليه السلام آورده است فرمود :
هامش
( 1 ) - قصص الأنبياء : ص 171 .
( 2 ) - اعراف / 161 : از در بيت المقدس با خضوع و تعظيم وارد شويد .
( 3 ) - قصص الأنبياء : ص 174 .