مىگفت : خداوندا تو را به گواهى مىگيرم كه هيچ نعمتى در بامداد و شامگاه به من نمىرسد و يا هيچ سلامتى و عافيتِ در دين يا دنياى من ، كه همه از تو خداى يكتاى بى شريك است ، تو را سپاس و به خاطر آن نعمتها تو را شكر ، خدايا تو را سپاس به اين همه نعمت تا راضى باشى و بالاتر از رضا ! » . « 1 »
4 - از حنان بن سدير نقل كرده ، مىگويد : به امام باقر عليه السلام عرض كردم :
به نظر شما نوح عليه السلام اينكه قوم خود را نفرين كرد و گفت :
« رَبِّ لا تَذَرْ
. . .
كَفَّاراً »
« 2 » كار خوبى كرد ؟ فرمود : « نوح دانست كه از بين آنها كسى خوب نخواهد شد » گفتم : از كجا دانست ؟ فرمود : « خداوند وحى كرد :
« أَنَّهُ لَنْ يُؤْمِنَ مِنْ قَوْمِكَ إِلَّا مَنْ قَدْ آمَنَ »
« 3 » ، آنجا بود كه اين نفرين را كرد » . « 4 »
5 - همو از جابر نقل كرده است ، مىگويد : ابوجعفر عليه السلام فرمود : « همين كه نوح عليه السلام در پيشگاه خداى عزّوجلّ بر قوم خود نفرين كرد ، ابليس ( لعنةاللَّه عليه ) نزد وى آمد و گفت : اى نوح ! براى تو نزد من جايگاهى وجود دارد كه مىخواهم بدان وسيله از تو دفاع كنم ! نوح عليه السلام فرمود : به خدا سوگند كه من به قدرى بُغض و عداوت تو را دارم كه نمىشود تو كمك كار من باشى ، بگو ببينم چه موقعيتى نزد تو دارم ؟ ابليس گفت : آرى ، تو بر قوم خودت نفرين كنى و همه را غرق كنى تا كسى نماند كه من گمراه
هامش
( 1 ) - علل الشّرايع : 1 / 28 .
( 2 ) - نوح / 26 و 27 : پروردگارا هيچ يك از كافران را روى زمين باقى نگذار ! زيرا اگر آنها را باقىبگذارى بندگانت را گمراه مىكنند و جز نسلى فاجر و كافر به وجود نمىآورند .
( 3 ) - هود / 36 : جز افرادى كه از قومت به تو ايمان آوردهاند ديگر هيچ كس ايمان نخواهد آورد .
( 4 ) - علل الشّرايع : 1 / 30 .