پيش از آفرينش مخلوقات هراسى نداشته است . به چيزى كه نام او را بتوان برد شبيه و مانند نيست .
پيش از آن كه آفرينش را آغاز كند از ملك و سلطنت خالى نبوده و پس از رفتن همه چيز از اين عالم نيز تهى دست نگردد . هميشه بدون پيوست زندگى به او به ذات خود ، زنده و پادشاه و توانا بوده ، پيش از آنكه چيزى را پديد آورد . او پس از به وجودآوردن جهان هستى پادشاه پر جبروت است . هستى او را چگونگى و جا و مكانى نيست و نه حدّ و نهايتى دارد و نه به وسيلهء شباهت به چيزى او را مىتوان شناخت ، نه او را پيرى و فرسودگى در اثر ماندگارى و نه از چيزى فرياد ترس دارد بلكه از ترس ( عذاب و خشم ) او همه چيز نالان است . زنده است بدون پديدهء زندگى و هستىِ قابل وصفى و كيفيّتِ قابل تعريفى و مكانى كه بر آنجا محدود باشد و در مجاورت چيزى قرار گرفته باشد . بلكه زندهاى است شناخته شده و پادشاهى است كه قدرت و سلطنتش پايدار و زوالناپذير است .
آنچه را كه خواست به محض اراده به مشيت خود آفريد ، نه او را حد و نهايتى و نه داراى جزء و قابل تجزيه است و نه فناپذير . او سرآغاز هستى بدون چگونگى و انجام هستى بدون جا و مكان است و همه چيز در هلاكت است جز ذات مقدس او . آفرينش و فرمان در اختيار اوست ، مبارك است پروردگار جهانيان !
واى بر تو اى كسى كه چنينى سؤالى را كردى ! چرا كه پروردگار من دستخوش اوهام نگردد و هيچ شبهه و حيرتى در پيرامون او وارد نگردد ، و هيچ چيز به حريم ذاتش نگذرد و هيچ رويدادى بر او وارد نگردد . و از هيچ چيزى مؤاخذه نشود و بر هيچ كارى پشيمان نگردد و خواب سبك و
مسند الإمام الباقر (ع) (مسند امام باقر ع) (فارسى) — صفحة 278
مساهمون: الشيخ عزيز الله عطاردي
ص٢٧٨