معناى « مىدانست » يعنى خلق مىكرد و او امروز مىداند كه پيش از آفرينش موجودات او بوده است و جز او چيزى نبوده است . و گويند : اگر بگوييم كه خدا قبل از آفريدن موجودات ، عالِم بود كه او بوده است و جز او نبوده است در حقيقت ديگرى را با او در ازل ثابت كردهايم . بنابراين سرورم اگر صلاح مىدانى كه به من چيزى را بياموزى كه هرگز از آن عدول نكنم ، چه خوب خواهد بود !
امام عليه السلام در جواب نوشت : « خداوند هميشه عالِم بوده است . » . « 1 »
6 - از حَمران نقل كرده است ، مىگويد : از امام باقر عليه السلام راجع به آيهء
« ثُمَّ قَضى أَجَلًا وَ أَجَلٌ مُسَمًّى عِنْدَهُ »
« 2 » پرسيدم ، فرمود : « مقصود ، دو مدت است :
يكى حتمى و ديگرى معلّق » . « 3 »
7 - از فضيل بن يسار نقل كرده است ، مىگويد : از امام باقر عليه السلام شنيدم كه مىفرمود : « علمِ ( خدا ) دو نوع است : يكى علمى كه نزد خدا نهفته است و كسى از خلقش را بر آن مطلّع نكرده است و علمى كه به فرشتگان و پيامبران خود آموخته است ؛ آنچه را كه به فرشتگان و رسولان خود آموخته است به يقين محقّق خواهد شد ، چرا كه خداوند نه خود را تكذيب مىكند و نه فرشتگان و رسولان خود را . ولى آن علمى كه نزد خودش گنجينه و نهفته است ، هر چه را بخواهد مقدّم بدارد و هر چه را بخواهد
هامش
( 1 ) - كافى : 1 / 108 .
( 2 ) - انعام / 2 : پس از آن مدتى را مقرّر ساخت كه در اين مدت انسان در روى زمين پرورش كامليافت و اجل مسمى در نزد خداست .
( 3 ) - كافى : 1 / 147 .