پرداختهاند . اى ابوعبيده ! آنان با مردم در خلق و خويشان مخالفند و اعمال آنها متفاوت است ، همانا ما مردمى را در بين خودمان عاقل نمىشماريم تا اين كه راه و روش سخن را بشناسند » و آنگاه اين آيه را قرائت فرمود :
« وَ لَتَعْرِفَنَّهُمْ فِي لَحْنِ الْقَوْلِ
« 1 »
»
. « 2 »
18 - از زراره نقل كرده است ، مىگويد : از امام باقر عليه السلام پرسيدم :
حجّت بر بندگان چيست ؟ فرمود : « اين كه بگويند آنچه را كه مىدانند و توقف كنند در نزد آنچه نمىدانند . » . « 3 »
خوبى و بدى
1 - برقى از محمّدبن مسلم نقل كرده است ، مىگويد : از امام باقر عليه السلام شنيدم كه مىفرمود : « در يكى از آثارى كه در كتابهاى آسمانى خدا نازل فرموده است ، ديدم : همانا منم خداى يكتايى كه جز من خداى به حقى نيست ، من خوبى و بدى را آفريدم و خوشا به حال كسى كه به دست او خيرى را جارى سازم و واى به حال كسى كه به دست او شرى جارى شود . و واى به كسى كه بگويد : اين چگونه است و آن چگونه است ؟ » . « 4 »
2 - از ابوعبيدهء حذّاء نقل كرده است ، مىگويد : امام باقر عليه السلام فرمود :
« خداى تعالى مىفرمايد : منم خداى يگانهاى كه جز من خدايى نيست ، آفريدگار خير و شرم در حالى كه آن دو ، آفريدگانى از خلقند . پس خوشا
هامش
( 1 ) - محمّد / 30 : هر چند مىتوانى آنها را از طرز سخنانشان بشناسى .
( 2 ) - توحيد : ص 458 .
( 3 ) - همان : ص 459 .
( 4 ) - محاسن : ص 283