قضا و قدر
1 - برقى از حريزبن عبداللَّه و عبداللَّهبن مسكان روايت كرده است ، مىگويند : امام باقر عليه السلام فرمود : « هيچ چيزى در زمين و آسمان جز با هفت ويژگى ممكن نيست : مشيّت و اراده ، قَدَر ، قضا ، اذن ، كتاب و اجل . بنابراين هر كه گمان كند كه مىتواند يكى از اينها را بكاهد ، كافر گردد . » . « 1 »
2 - محمّدبن يعقوب ( كلينى ) از يونس بن عبدالرّحمان با يك واسطه از امام باقر و امام صادق عليهما السلام نقل كرده است كه فرمودند : « خداوند بر خلق خود مهربانتر از آن است كه آنها را به گناه وادارد و سپس به خاطر آن عذاب كند و خداوند بزرگتر از آن است كه كارى را اراده كند ولى آن كار انجام نگيرد . » .
راوى مىگويد : از آن دو بزرگوار پرسيدند : آيا بين جبر و قَدَر مرحله سومى است ؟ گفتند : « آرى بيش از فاصلهء بين زمين و آسمان . » . « 2 »
3 - صدوق از محمّدبن عذافر از قول پدرش به نقل از امام باقر عليه السلام آورده است كه فرمود : « در آن ميان كه رسول خدا صلى الله عليه و آله و سلم روزى در يكى از سفرهايش به گروهى سواره برخورد كردند ، گفتند : درود بر تو يا رسول اللَّه ! پيامبر صلى الله عليه و آله و سلم توجهى به آنها كرد و فرمود : شما كيستيد ؟ گفتند :
ما افراد با ايمانيم .
فرمود : حقيقت ايمان شما چيست ؟ گفتند : رضا به قضاى الهى ، تسليم به امر خدا و واگذارى كار به خدا . رسول خدا صلى الله عليه و آله و سلم فرمود : اينان عالمان حكيمند ، نزديك است كه از حكمت به مقام پيامبران رسند ! بنابراين اگر
هامش
( 1 ) - محاسن : ص 244 .
( 2 ) - كافى : 1 / 159 .