پاسدار خون شماست » .
آنگاه به جابر اجازه ورود داد ، وارد شد ديد در محراب عبادتش نشسته ، در حالى كه عبادت بدنش را ضعيف كرده . علىّبن حسين عليهما السلام با ديدن جابر از جا بلند شد و با صداى ضعيف از حال او پرسيد و او را در كنار خودش نشاند .
جابر رو به آن حضرت كرد در حالى كه مىگفت : يابن رسول اللَّه ! مىدانيد كه خداى متعال بهشت را براى شما و دوستان شما آفريده است و آتش دوزخ را براى دشمنان و مخالفان شما خلق كرده است بنابراين شما چرا اين قدر به خودتان رنج و زحمت مىدهيد ؟
علىّبن حسين عليهما السلام فرمود : « اى صحابى رسول خدا صلى الله عليه و آله و سلم ! مگر نمىدانى كه جدم رسول خدا صلى الله عليه و آله و سلم با اين كه خداوند هر نوع ترك اولاى گذشته و آيندهء او را بخشيده بود ، پدر و مادرم به فدايش ! با وجود اين ، از هيچ تلاش و كوششى در عبادت فرو گذار نكرد تا آنجا كه ساق پاى مباركش متورم شد و پاهايش ورم كرد عرض كردند : يا رسول اللَّه ! شما چرا اينقدر زحمت عبادت را تحمّل مىكنيد ؟ در صورتى كه خداوند ترك اولاى گذشته و آيندهء شما را بخشيده است ؟ فرمود : آيا نبايد من بندهء سپاسگزارى باشم ؟ » .
وقتى كه جابر ديد هيچ سخنى نمىتواند امام عليه السلام را قانع كند تا آن حضرت از آن همه رنج و تعب دست بردارد ، عرض كرد : يابن رسول اللَّه ! به خودتان رحم كنيد ، چرا كه خداوند به خاطر شما اهل بيت در اين دنيا بلايا را از مردم دفع مىكند و عذاب را بر طرف مىسازد و از آسمان باران مىبارد !
مسند الإمام الباقر (ع) (مسند امام باقر ع) (فارسى) — صفحة 164
مساهمون: الشيخ عزيز الله عطاردي
ص١٦٤