كه جز فضل مرا اميدوار باشد و جز از عدل من بترسد او را چنان مجازاتى كنم كه هيچ يك از جهانيان را چنان كيفرى ندهم . پس مرا بپرست و بر من توكّل كن . به راستى من هيچ پيامبرى نفرستادهام كه روزگارش را به پايان برسانم و عمرش سرآيد مگر براى او وصيّى مقرّر ساختهام ، همانا من تو را بر ديگر پيامبران برترى دادم و وصىّ تو را بر همهء اوصياء برترى دادم . و تو را به وسيلهء دو شير بچهات ممتاز نمودم يعنى به وسيلهء دو نوادگان دخترى : حسن و حسين كه حسن را پس از پدرش كان دانش و حسين را گنجدار وحى خويش قرار دادم و او را به شهادت گرامى داشتم و به سرانجام سعادت كامياب نمودم ، پس او بهترين شهيد و از همهء شهداء ارجمندتر است .
من كلمهء تامّهء خود را همراه او و حجّت رساى خويش را نزد او به وديعت نهادم ، به وسيلهء خاندان او پاداش و كيفر دهم . اوّل آنان علىّ سرور عابدان و زيور دوستان پيشين اين سامان ، و پس از او پسرش كه همانند جدش محمّد صلى الله عليه و آله و سلم شكافندهء دانش و معدن حكمت است ، به يقين هلاك شوند آنان كه ترديد نمايند . سوم آنان جعفر ، آن كه او را نپذيرد مرا نپذيرفته است . اين سخن راستين من است كه هر آينه مقام جعفر عليه السلام را گرامى دارم و او را دربارهء پيروان و يارانش شادمان گردانم ، پس از وى چهارمين فردشان موسى عليه السلام كه گرفتار آشوبى سخت و ناهموار و تيره گردد .
چرا كه رشتهء مقرّر من گسسته نگردد و حجّت من نهان نماند . و دوستان من از جام محبّت سرشار بنوشند ، هر كس يكى از آنها را انكار كند به يقين نعمت مرا انكار كرده است و هر كس آيهاى از كتاب مرا تغيير
مسند الإمام الباقر (ع) (مسند امام باقر ع) (فارسى) — صفحة 153
مساهمون: الشيخ عزيز الله عطاردي
ص١٥٣