خدمت امام باقر عليه السلام رفتم در حالى كه مردم ميان مسجد رسول خدا صلى الله عليه و آله و سلم اطراف او را گرفته بودند مىگفتند : يابن رسول اللَّه ! مىبينى چه بلايى سر ما آمد ؟ براى ما دعا كنيد ! امام عليه السلام به ايشان فرمود : « به نماز و دعا و صدقه پناه ببريد ! » سپس دست مرا گرفت و با خود برد ، و فرمود :
« حال مردم چگونه بود ؟ » عرض كردم : يابن رسول اللَّه ! نپرسيد ؛ سراها و خانههاى مسكونى خراب شده و مردم هلاك گشتهاند و من آنها را در حالى ديدم كه دلم به حالشان سوخت .
فرمود : « رحمت خدا شامل آنها نشد ، بدان كه تو مورد ترحم قرار گرفتى و اگر اين اتفاق نمىافتاد دشمنان ما و دشمنان دوستان ما به كسى رحم نمىكردند . » سپس فرمود : مرده باد ! مرده باد ! و دور باد از رحمت خدا گروه ستمگران ! به خدا سوگند كه اگر بيم مخالفت پدرم نبود ، آن نخ را بيشتر حركت مىدادم و همهء آنها را به هلاكت مىرساندم و زمين را زير و رو مىكردم به طورى كه نه خانهاى و نه ديوارى بماند ، و ديگران از دشمنان ما با ما و دوستان ما چنين رفتارى نمىكردند ولى مولايم به من فرمان داد كه آن را به آرامى حركت دهم ! سپس خود بالاى مناره رفت و من او را مىديدم ولى مردم او را نمىديدند ، دست خود را دراز كرد و اطراف مناره را در بغل گرفت پس مدينه به آرامى لرزيد و خانهها ويران شد . » .
سپس امام باقر عليه السلام اين آيه را قرائت كرد :
« ذلِكَ جَزَيْناهُمْ بِبَغْيِهِمْ
وَ هَلْ نُجازِي إِلَّا الْكَفُورَ »
« 1 » و اين آيه را خواند :
« فَلَمَّا جاءَ أَمْرُنا جَعَلْنا عالِيَها سافِلَها »
« 2 » و
هامش
( 1 ) - انعام / 146 : اين كيفر به خاطر ظلم و ستمى است كه مىكردند . ( بقيّه آيه 17 سورهء سبأ است ) : وآيا جز ناسپاسان را مجازات مىكنيم ؟
( 2 ) - هود / 82 : هنگامى كه فرمان رسيد آن سرزمين را زير و رو كرديم .