نشده بوديم ! و كاش از زمانى كه آفريده شديم گناه نمىكرديم ! و اى كاش چون گنهكار بوديم نمىمرديم ! و كاش چون مرديم مبعوث نمىشديم ! و اى كاش چون برانگيخته شديم ، محاسبه نمىشديم ! و اى كاش چون محاسبه شديم عذاب نمىشديم ! و اى كاش عذاب مىشديم ، هميشگى نبوديم !
حجاج گفت : چون خدا ما را براى آخرت آفريده است كاش امر دنياى ما را كفايت مىكرد و گرفتارى و غمِ خوردن ، آشاميدن ، پوشاك و ازدواج را از ما بر طرف مىساخت ! و يا اين كه چون ما را گرفتار اين دنيا كرده است امر آخرت ما را كفايت مىكرد و غم و اندوه نسبت به آن چه را كه ما را از عذاب آخرت نجات بخشد ، از ما بر طرف مىساخت !
سخن اين افراد به عبداللَّه حسن و يا به علي بن حسين عليهما السلام رسيد ، فرمود : « آنها نفهميدند كه آرزوى چيزى را كنند كه خدا برگزيند و آن خير است » . « 1 »
167 - قيروانى مىگويد : علي بن حسين عليهما السلام فرمود : « جدال و مشاجره ، دوستى ديرين را از بين مىبرد و پيمانهاى محكم را به هم مىزند ، و كمترين اثر آن اين است كه هر كسى بدان وسيله مىخواهد بر ديگرى چيره شود و غلبه جويى از محكمترين وسايل بريدن دوستى است » . « 2 »
168 - همو مىگويد : از جمله دعاهاى آن حضرت اين است : « خداوندا مرا بيم تهديد از عذاب و شادى اميد به وعدههاى خير را روزى فرما به طورى كه جز آن چه را كه تو اميدوار كردهاى آرزو نكنم و جز از آنچه را
هامش
( 1 ) - البيان و التبيين : 1 / 262 .
( 2 ) - زهرالآداب : 1 / 103 .