كنى .
( 41 ) اما حق كسى كه تو با او مشورت مىكنى آن است كه اگر بر خلاف ميل تو نظر داد متّهم نكنى و اگر مطابق ميل تو بود خدا را سپاس گويى .
( 42 ) حق كسى كه نصيحت مىجويد آن است كه او را نصيحت كنى و به آيين لطف و مدارا با او رفتار نمايى !
( 43 ) حق كسى كه تو را پند دهد ، آن است كه در برابر او متواضع باشى و به سخنش گوش دل بسپارى ، اگر سخن حق گفت خدا را شكر كنى و اگر نادرست بود به او مهربانى كنى نه آنكه متّهمش سازى و اگر دانستى كه او اشتباه كرده است مبادا او را مؤاخذه كنى ، البته در صورتى كه او سزاوار اتّهام باشد نبايد به حرف او اعتنا نمايى !
( 44 ) حق بزرگتر آن است كه به خاطر سنش او را گرامى بدارى و به خاطر اينكه در اسلام جلوتر از تو بوده است او را بزرگ شمارى و مبادا با او در برابر دشمنان مقابله كنى و در راه رفتن جلو بيفتى و مثل كسى كه نمىشناسى رفتار كنى و اگر او ندانسته كارى كرد تحمّل كنى و به خاطر مسلمانى و حرمت اسلام او را گرامى بدارى !
( 45 ) حق كوچكتر آن است كه او را در آموزش وى محبت كنى ، و از لغزش او درگذرى و بدى او را بپوشانى و با او مدارا كنى و يارى نمايى .
( 46 ) حق سائل آن است كه به قدر نيازش به او عطا كنى .
( 47 ) حق كسى كه از او درخواست دارند آن است اگر چيزى داد با تشكر و قدردانى بپذيرند ، و اگر نداد عذر او را قبول كنند .
( 48 ) حق كسى كه تو را به خاطر خدا شاد سازد آن است كه نخست خدا را سپاس گويى و سپس از او تشكر نمايى .
( 49 ) حق كسى كه به تو بدى كرده است سزاست كه او را ببخشى
مسند الإمام السجاد (ع) (مسند امام سجاد ع) (فارسى) — صفحة 472
مساهمون: الشيخ عزيز الله عطاردي
ص٤٧٢