الْأَلِيمُ »
« 1 »
آقاى من ! راست گفتى ، سخن تو راست است ، جز حلم تو چيزى جلوى غضب تو را نگيرد و از كيفر و عذاب تو چيزى نجات نمىدهد جز عفو و بخشش تو ، و از چنگ عقوبت تو خلاص نمىكند مگر ناله و زارى در درگاه تو ! از اين رو پروردگارا من همچون گنهكار ناچيز به درگاه تو مىنالم و بمانند درماندهء تهىدست تو را فرا مىخوانم و همانند درخواست درماندهء نابينايى از تو درخواست دارم بنابراين بر محمّد و آل محمّد درود فرست و بر من منّت بگذار و بهشت را بر من عطا كن و از آتش دوزخ بر كنار بدار !
خدايا ! به وسيلهء احسانت بر من منّت بگذار كه در احسان تو بىنيازى از خويشاوند و بيگانه و دشمنان و برادران است ! و مرا به كسانى ملحق ساز كه در گسترهء رحمت تو مستغرقند و تو آنها را پاكان و نيكان و پرهيزگاران قرار دادى و در بهشت ( دارالسّلام ) همسايگان پيامبرت محمّد صلى الله عليه و آله و سلم ساختى ! و مردان و زنان مؤمن را با پدران و مادران و برادران و خواهران بيامرز و ما و ايشان را به نيكان بپيوند و باغهاى بهشتى را با برگزيدگان از نيكوكاران بر ما و ايشان ارزانى بدار !
خدايا ! بر محمّد و آل محمّد درود فرست و مرا با تمام برادرانم مؤمن به خود و استوار بر اسلام و برگزار كنندگان واجبات و تابع سنّت پيامبرت صلى الله عليه و آله و سلم و روگردان از عذاب تو ، و بيمناك از عدل تو ، و اميدوار به فضلت ، و از بزرگترين وحشت ( فزع اكبر ) در امان و در آفرينش آسمانها
هامش
( 1 ) - حجر / 49 و 50 : ( اى پيامبر ! ) بندگانم را آگاه كن كه من بخشندهء مهربان ؛ گناه بخش و پرمحبّتم ( و نيز بگو : ) عذاب و كيفر من هم عذاب دردناكى است !