مستغرق نموده است ، و فضل تو بيشتر از شمار شمارشگران ، و احسان تو بالاتر از وصف وصف كنندگان است .
خدايا ! ما را به قدرت خود آفريدى در حالى كه چيزى نبوديم ، و به حقيقت لطفت ما را صورتگرى كردى و ما را به سوى نسيم روح خود برانگيختى و از روزى پاكت به ما خوراندى ، و دست ما را در گهوارهء زمين بازگذاشتى و ما را به طاعت خود فرا خواندى و ما به احسان تو بر نافرمانيت جرى شديم در حالى كه اگر حلم تو نبود ، ما را مهلت نداده بودى ! زيرا تو بودى كه ما را زير پوشش خود گرفتى و ما را به معرفت خودت گرامى داشتى و حجت خود را بر ما آشكار كردى و نعمت خود را بر ما فروريختى و ما را به توحيد خودت راهنمايى كردى و راه نجات را براى ما آسان نمودى و ما را از راه هلاكت برحذر داشتى ، پس پاداش تو از طرف ما آن شد كه احسان تو را به بدى مقابله كرديم ؛ اين رفتار ما باعث جرأت يافتن بر ناخوش آيندى و شتافتن به سوى چيزى است كه بدور از رضاى تو و فريفته شدن به وسيلهء غرور آرزوهايمان و رو آوردن بر موانع سرآمد عمرمان است و اين وضع از ما دستبردار نيست تا وقتى كه وعدهء تو ما را فرا رسد و توان ما را بگيرد ! از اين رو تو را خوانديم تا كمترين مقدار ممكن از رزقت را به ما بدهى در حالى كه پاداشهاى تو را اندك شمرديم و در نتيجه بمانند تبهكاران عمل كرديم ؛ بمانند كسانى كه با وسايل نيكوكاران در انتظار پاداش تو و از درگاه تو آرزوهاى بزرگ داريم .
بنابراين انّا للَّهو انّا اليه راجعون از مصيبتى كه اندوهش بزرگ و پاداشش بد و عقوبتش دائم و عذابش طولانى است !
پروردگار ما اگر با گذشت خود بر ما تفضّل نكنى ، آرزوهاى ما
مسند الإمام السجاد (ع) (مسند امام سجاد ع) (فارسى) — صفحة 170
مساهمون: الشيخ عزيز الله عطاردي
ص١٧٠