مىگريستم ، تمام اينها اندكى از بسيار حق تو بود كه بر من واجب است ! و اگر خداى من ! تو مرا پس از همهء اينها گرفتار عذاب همهء خلايق فرمايى و ذرّه ذرّهء پيكرم را در آتش بسوزانى و جهنم و طبقات جهنم را از اجزاى من پر كنى . بحدّى كه جز من كسى در آتش دوزخ عذاب نشود و غير از من هيزمى براى جهنم نباشد ، تمام اينها به وسيلهء عدل تو ، كمى از عقوبت زياد تو خواهد بود كه من استحقاق داشتم » . « 1 »
68 - همو از ابوحمزهء ثمالى نقل كرده ، مىگويد : وارد مسجد كوفه شدم ، ناگاه مردى را كنار ستون هفتم ديدم كه با بهترين ركوع و سجود نماز مىخواند ، جلو رفتم تا خوب ببينم كه زودتر به سجده رفت ولى شنيدم كه در حال سجده مىگفت :
« خدايا ! اگر تو را نافرمانى كردم ، ولى در محبوبترين چيزها در نزد تو كه ايمان است تو را اطاعت كردم ، اين منّتى از جانب تو بر من است نه آنكه منّتى بر تو داشته باشم ، و تو را در ناخوش آيندترين چيزها در نزد تو نافرمانى نكردم ؛ براى تو فرزندى ادّعا نكردم و براى تو شريكى قائل نشدم ، اين هم منّتى از جانب تو بر من بود نه آنكه من منّتى بر تو داشته باشم ! و در چيزهايى كه نافرمانى تو را كردم نه از باب افزون خواهى و فخرفروشى و نه از راه سرپيچى از عبادت تو و انكار پروردگاريت ، بلكه فرمان هواى نفسم را بردم ، و پس از اتمام حجّت و بيان تو ، شيطان مرا لغزاند ! بنابراين اگر عذابم كنى ، به دليل گناه من است نه آنكه ستمى از جانب تو باشد ، و اگر به من رحم كنى به جود و رحمت خود كردهاى ؛ اى بخشندهترين بخشايندگان ! »
هامش
( 1 ) - امالى صدوق : ص 180 .