فرمود : « از جمله دعاهاى علي بن حسين عليهما السلام اين دعاست :
خدايا ! اگر من گناهى از جمله گناهانى را كه تو مرا نهى كرده بودى ، مرتكب شدهام ! ولى در محبوبترين چيزها در نزد تو ؛ ايمان به تو اطاعت تو را كردم ، البته آن هم از جانب تو احسانى بر ما بوده است نه آنكه از جانب ما منّتى بر تو باشد ! و از طرفى در ناخوشايندترين چيزها در نزد تو نافرمانى تو را ترك گفتم ؛ اينكه براى تو چيزى را شريك قرار دهم و يا فرزند و همتايى براى تو قائل شوم ! و از باب لجبازى و دشمنى و كوچك شمردن مقام ربوبى تو و انكار حق تو ، نافرمانى تو را نكردم ، بلكه پس از اتمام حجت تو بر من و بيان حقيقت ، شيطان باعث لغزش من شد بنابراين اگر عذابم كنى به خاطر گناهان من عذاب كردهاى نه آنكه بر من ستم كرده باشى و اگر مرا ببخشى ، به جود و رحمت خود بخشيدهاى ، اى بخشايندهترين بخشندگان ! » . « 1 »
67 - شيخ صدوق از طاووس يمانى نقل كرده ، مىگويد : علي بن حسين عليهما السلام سرور عابدان اين دعا را مىخواند :
« خداى من ! به عزّت و جلال و عظمتت سوگند كه اگر من از آغاز فطرتم از ابتداى روزگار ، در برابر دوام جاودانگى ربوبيّت تو با هر مو ، در هر چشم برهم زدن تا هميشهء روزگار تو را با حمد و سپاس همهء خلايق ، عبادت مىكردم ، هر آينه در رسيدن به حدّ اداى شكر كمترين نعمت از نعمتهايى را كه به من دادهاى نمىرسيدم ! و اگر معدنهاى آهن دنيا را با دندانهايم مىكندم و زمينهاى آن را با پلكهاى چشمانم مىساييدم و از ترس ( عقوبت ) تو همانند درياهاى آسمانها و زمينها خون و خونابه
هامش
( 1 ) - امالى طوسى : 1 / 29 .