آقاى من ! تو را به زبانى مىخوانم كه از فرط گناه لال شده است ! پروردگار من ! با تو راز ونياز مىكنم و اميدوار و هراسان تو را مىخوانم ! مولاى من چون به گناهان خويش مىنگرم زار زار مىنالم و چون به كرم تو نظر مىكنم به طمع افتاده و اميداوار مىگردم ! پس اگر مرا ببخشى از آن است كه تو بهترين بخشايندهاى و اگر عذابم كنى ، ستم نكردهاى ( چون مستحق عذاب بودهام ) خدايا حجت من در تقاضاى حاجت از درگاه تو با وجود ناپسندى اعمالم دليل بر كرم و بخشندگى تو است و پناه آوردنم در حال سختى به درگاهت با همهء كمشرمى و حيايم به خاطر رأفت و مهربانى تو است ، و براستى اميدم آن است كه با اين گونه اعمالم و در اين وضع حالم ، آرزوهايى كه از تو دارم محرومم نگردانى !
پس خداوندا ! اميد و آرزويم را برآور و دعايم را اجابت فرما !
اى بهترين كسى كه درخواست كنندگان به درگاهش آيند و نيكوترين كسى كه اميدواران به پيشگاه او عرض نياز كنند . اى آقاى من ! آرزويم بزرگ و كردارم بد است پس توبه عفو و بخشش خود به قدر آرزويم عطاكن ! و به اعمال زشتم بازخواست نفرما ! زيرا كرم و بزرگواريت بالاتر از آن است كه گنهكاران را مجازات كنى و حلم و بردباريت بيش از آن است كه مقصّران را به كيفر رسانى . اى آقاى من ! به فضل و كرمت رو آوردهام و از قهرت به لطفت مىگريزم ، وعدهء عفو و بخشش تو ، از كسى كه به تو حس ظن دارد قطعى است و من ذرّه ناچيز كيستم ؟ ! مرا به فضل و كرمت ببخش و به عفو و رحمتت برمن منّت گذار ! پروردگارا ! كردار زشت مرا مستور بدار و از گناهانم به بزرگواريت درگذر ! كه اگر كسى جز تو از گناهانم با خبر مىشد البّته كه مرتكب آن نمىشدم و اگر از
مسند الإمام السجاد (ع) (مسند امام سجاد ع) (فارسى) — صفحة 636
مساهمون: الشيخ عزيز الله عطاردي
ص٦٣٦