رسيده ، عطا فرما ! و به دليل بيمارى و پيشامد ناگوار و گرفتارى ، بين من و هيچ كدام از اين درخواستها جدايى مينداز ! به رحمت خود ، اى بخشايندهترين بخشايندگان ! » « 1 »
دعاى سحر ماه رمضان
36 - شيخ طوسى به نقل از ابوحمزهءثمالى آورده است ، مىگويد : على بن حسين عليهما السلام سرور عابدان عليه السلام تمام شبهاى ماه رمضان را نماز مىخواند و چون هنگام سحر مىشد ، اين دعا را قرائت مىكرد :
« خداوندا ! مرا به عقوبت خود ادب نفرما ! و به مجازات عملم غافلگيرم نكن ( دچار كيفر ناگهانى نگردان ! ) ، كجا خيرى مىتوانم بيابم در صورتى كه جز پيش تو خيرى وجود ندارد ؟ و از كجا راه نجاتى خواهم جست در حالى كه جز به لطف تو نجات ميسّر نمىشود ؟ خدايا نه آنكه نيكوكار است از يارى و لطف و رحمت تو بى نياز ، و نه آنكه بدكار است و در برابر حكم تو بى بند بار بوده و به راه رضا و خشنوديت نرفته ، از قلمرو قدرت تو بيرون است ! . . در اينجا آنقدر يارَبّ يارَبّ يارَبّ بگو تا نفس تو قطع شود - من تو را به وسيلهء خودت شناختم و تو بودى كه مرا به وجود خويش راهنمائيم كردى ! و اگر تو نبودى من نمىدانستم كه چيستى ! ( يعنى اگر در فطرتم خداگرايى نبود و حجتم نداده بودى خداشناس نبودم )
هامش
( 1 ) - من لا يحضره الفقيه : 2 / 104