سختتر از روز احد نبود كه عمويش حمزةبن عبدالمطّلب شير خدا و رسولش را كشتند و پس از آن روز موته كه پسر عمويش جعفربن ابىطالب كشته شد . » .
سپس فرمود : « هيچ روزى به روز حسين عليه السلام نمىرسد كه سى هزار نفر بر او حمله بردند كه به گمان خود از اين امت هستند و هر كدام با ريختن خون آن حضرت به خدا تقرّب مىيابد ، در حالى كه آن حضرت ايشان را به ياد خدا مىانداخت ولى آنها پند نمىگرفتند و سرانجام آن حضرت را از روى ظلم و ستم و دشمنى به شهادت رساندند . » .
آنگاه فرمود : « خدا ( عمويم ) عباس را بيامرزد كه به راستى ايثار كرد و خودش را دچار بلا نمود و جانش را فداى برادرش كرد تا اين كه دو دستش قطع شد و خداوند در عوض ، دو بال به او مرحمت كرد كه به وسيلهء آنها با فرشتگان در بهشت پرواز مىكند همان طورى كه براى جعفربن ابىطالب مقرر فرمود ، و همانا براى ( عمويم ) عباس در پيشگاه خدا مقام و منزلتى است كه روز قيامت تمام شهيدان بر آن غبطه مىبرند . » . « 1 »
42 - از عبداللَّهبن عمروبن عاص نقل كرده است ، مىگويد : رسول خدا صلى الله عليه و آله و سلم روز جنگ خيبر ، پرچم را به دست يكى از اصحاب خود داد ؛ او شكست خورده برگشت ، به مرد ديگرى آن را داد ، او نيز در حالى برگشت كه اصحاب خود را مىترساند و اصحابش نيز او را
هامش
( 1 ) - امالى صدوق : ص 277 .