سياه و هر كه در قلّهء كوهها و در اعماق درياهاست همه را دعوت خواهم كرد و كسانى را كه زبانشان فارسى و رومى است همه را فرامىخوانم ! »
قريش با شنيدن سخنان آن حضرت حيرت زده شده و استكبار ورزيدند و خطاب به ابوطالب گفتند : مىشنوى پسر برادرت چه مىگويد ! به خدا سوگند كه اگر اين سخنان را مردم فارس و روم بشنوند ، به سرعت سرزمين ما را مىگيرند و كعبه را سنگ به سنگ از بيخ و بن برمىكنند ! اين بود كه آيهء شريفه :
« ( وَ قالُوا إِنْ نَتَّبِعِ الْهُدى مَعَكَ نُتَخَطَّفْ مِنْ أَرْضِنا أَ وَ لَمْ نُمَكِّنْ لَهُمْ حَرَماً آمِناً يُجْبى إِلَيْهِ ثَمَراتُ كُلِّ شَيْءٍ . . . »
« 1 » و دربارهء اين گفتهء ايشان كه كعبه را سنگ به سنگ از بيخ و بن برمىكنند ، اين آيه نازل شد :
« أَ لَمْ تَرَ كَيْفَ فَعَلَ رَبُّكَ بِأَصْحابِ الْفِيلِ . . . »
« 2 »
همين كه مردم قريش اين سخنان را از پيامبر صلى الله عليه و آله و سلم شنيدند از نزد ابوطالب بيرون رفتند و گفتند : ما از محمّد صلى الله عليه و آله و سلم جز اين كه بر خود بزرگبينى و تكبّرش بيفزايد چيزى نمىبينيم و او جز يك جادوگر و يا ديوانهاى نيست ! او را تهديد كردند و با هم سوگند ياد كردند و تصميم گرفتند : اگر ابوطالب مرد ، تمام قبايل قريش گرد آيند و تا وقتى كه دستشان به تازيانه مىرسد او را بكشند ! اين ماجرا به گوش ابوطالب رسيد ، پسران و همپيمانانش را از مردم قريش در نزد خود گرد آورد و
هامش
( 1 ) - قصص / 57 : آنها گفتند : ما اگر هدايت را همراه تو بپذيريم ( و از آن پيروى كنيم ) ما را ازسرزمينمان مىربايند ، آيا ما حرم امنى در اختيار آنها قرار نداديم كه ثمرات هر چيزى ( ازهر شهر و ديارى ) به سوى آن آورده مىشود . . .
( 2 ) - فيل / 1 - 5 : آيا نديدى پروردگارت با فيل سواران چه كرد ؟ آيا نقشههاى آنان را در تباهى قرار نداد . . .