سپس رو به حسين عليه السلام كرد و گفت : « اى اباعبداللَّه ! براى تو بهترين اهل زمين از اين بانو متولّد مىشود » و على بن حسين عليهما السلام را به دنيا آورد ، و بدين جهت على بن حسين عليهما السلام را « ابن الخيرتين » پسر دو نيكو خصال ، مىگفتند : يكى برگزيدهء خدا ( از عرب ؛ هاشم ) و ديگرى از عجم يعنى نژاد فرس .
نقل كردهاند كه ابوالاسود دوئلى دربارهء آن حضرت چنين سرود :
آن پسرى كو بود ميان خسرو هاشم
هست گرامىترين قرين تمائم . « 1 »
2 - شيخ صدوق از سهل بن قاسم نوشجانى نقل كرده ، مىگويد : امام رضا عليه السلام در خراسان به من گفت : « بين ما ( اهل بيت ) و شما نسبتى است ! » .
عرض كردم : اى امير ! چه نسبتى بين ما وجود دارد ؟ فرمود : « عبداللَّه بن عامر كريز وقتى كه خراسان را فتح كرد ، دو دختر يزدگرد بن شهريار پادشاه تمام عجم به دست او افتاد ، آنها را نزد عثمان بن عفّان فرستاد ، و او يكى از آن دو را به حسن و ديگرى را به حسين عليهما السلام بخشيد و هر دوى آنها در خانهء ايشان سر زايمان فوت كردند ، همسر امام حسين عليه السلام در زايمان على بن حسين عليهما السلام درگذشت ، و پس از او يكى از كنيزان پدرش او را كفالت كرد و آن حضرت بزرگ شد در حالى كه مادرى جز همان كنيز ( امّ ولد ) را نمىشناخت سپس فهميد كه او كنيز ايشان است و مردم او را
هامش
( 1 ) - كافى : 1 / 466 . تمائم جمع تميمه يعنى حرز و آويزهاى كه جهت دفع چشم زخم به كودكان مىآويزند - م .