كه شماييد آن امامى كه خداوند اطاعت او را بر هر مسلمانى واجب كرده است » . « 1 »
آنچه بين آن حضرت و عبداللَّه بن حسن گذشت
1 - محمّد بن يعقوب از عيسى بن عبداللَّه نقل كرده ، مىگويد : عبداللَّه در حال احتضار بود كه طلبكارانش جمع شدند و از او طلبشان را مىخواستند . او گفت : من مالى ندارم كه به شما بدهم ! ولى نسبت به آنچه مىخواهيد از عموزادههايم ، على بن حسين عليهما السلام و عبداللَّه بن جعفر راضى باشيد ! طلبكارها گفتند : عبداللَّه بن جعفر چيزدار و ثروتمند است امّا على بن حسين عليهما السلام بىثروت ولى بسيار صادق و از آن دو نفر محبوبترين است . پس عبداللَّه كسى را فرستاد و به آن حضرت خبر داد ، امام عليه السلام فرمود : « من اين مقدار مال را تا زمان برداشت غلّه بر عهده مىگيرم » در حالى كه غلّهاى در حدّ قابل اعتمادى نداشت . آن افراد با شنيدن سخن امام عليه السلام گفتند : ما قبول داريم و او ضمانت كرد و چون وقت غلّه رسيد ، خداى عزّوجلّ آن مال را براى آن حضرت آماده كردو به ايشان پرداخت . « 2 »
هامش
( 1 ) - رجال كشى : ص 111 .
( 2 ) - كافى ، 5 / 97 .