پس اى خدايى كه در وقت نعمتش سپاسگزارى من اندك بوده و او مرا محروم نساخته ، و اى آن كه در وقت مبتلا ساختن من به مصيبتى صبر من اندك بوده است با وجود اين مرا تنها نگذاشت و اى خدايى كه مرا با گناهم ديد ، و رسوايم نساخت ، اى نكيوكارى كه هرگز نيكوكاريش پايان نپذيرد ، و اى صاحب نعمتهاى بى شمار ! بر محمّد و آل محمّد صلى الله عليه و آله و سلم درود فرست ! كه من به وسيلهء تو شر او را از خود دور مىكنم و از شر او به تو پناه مىبرم . » .
پس از آن وقتى كه مسرف وارد مدينه شد در ديدار با آن حضرت او را در آغوش گرفت و سرش را بوسه زد و از حال او و خانوادهاش پرسيد و از نيازمنديهايش جويا شد و دستور داد تا مركب شخصى خود را بياورند و خواست تا خود او را سوار كند ! و آن حضرت سوار بر مركب شد و به ميان خانوادهاش برگشت . « 1 »
3 - از ابراهيم بن سعد نقل كرده ، مىگويد : علي بن حسين عليهما السلام در حالى كه جمعى نزد او بودند صداى نالهاى را از داخل خانهاش شنيد ، بلند شد به منزل رفت و برگشت ، پرسيدند : آيا اتفاقى افتاده بود كه صداى شيون بلند شد ؟ فرمود : « آرى » او را تسليت گفتند و از صبر آن حضرت در شگفت شدند ! فرمود : « ما اهل بيت خداى عزّوجلّ را در آن چه او بپسندد فرمانبرداريم و در آن چه ما نپسنديم هم سپاسگزاريم . » .
عتبى مىگويد : علي بن حسين عليهما السلام كه بالاترين فرد هاشمى بود ، به پسرش فرمود : « پسرم ! در برابر مصايب پايدار باش و متعرض حقوق
هامش
( 1 ) - مناقب : 2 / 262 .