روزى از روزها فرمود : « علي بن حسين عليهما السلام قرآن كه مىخواند چه بسا رهگذرى به خاطر خوش صدايى او از خود بى خود مىشد ، آرى اگر از امام چيزى از اين قبيل ظاهر شود مردم تاب تحمّل آن را ندارند » .
پرسيدند : آيا پيامبر خدا صلى الله عليه و آله و سلم با مردم نماز نمىخواند و صدايش را بلند نمىكرد ؟ فرمود :
« آرى ، رسول خدا صلى الله عليه و آله و سلم پشت سرش كسانى بودند كه تاب تحمّل داشتند . » . « 1 »
27 - از ابىاسامه نقل كرده ، مىگويد : امام صادق عليه السلام فرمود : « علي بن حسين عليهما السلام مىفرمود : هيچ جرعهء خشمى را نخوردم كه محبوبتر از جرعهء خشمى باشد كه صبرى را در پى دارد ، و نزد من شتران سرخ فام دوست داشتنىتر از آن نيست !
و مىگويد : طرف راستش از چپ سبقت نمىگرفت ( بى تكبر راه مىرفت ! ) و پيش از دادن صدقه به گدا آن را مىبوسيد ، پرسيدند : چه چيز شما را بر اين كار وا مىدارد ؟ فرمود : من در حقيقت دست گدا را نمىبوسم بلكه دست پروردگار را مىبوسم زيرا صدقه پيش از دست گدا در دست خدا قرار مىگيرد .
مىگويد : بر سنگ و كلوخى در بين راه مىرسيد ، از مركبش پياده مىشد و آن را با دست خود از راه بدور مىانداخت . به مبتلايان جذام گذر كرد بر آنها سلام داد و آنها غذا مىخوردند و گذشت ، سپس فرمود :
خداوند متكبران را دوست ندارد و بعد به سمت آنها برگشت و گفت : من
هامش
( 1 ) - بحارالانوار : 46 / 69 .